دستورالعمل مدیریت کنترل بیماری های تنه انگور

تاکنون روش مبارزه مناسب و کارآمدی برای کنترل این بیماری توصیه نشده است و مبارزه با این بیماری دشوار است ولی برخی روشهای کنترل تا حدی می تواند از شیوع بیشتر بیماری در باغات انگور جلوگیری نماید که به برخی از آنها اشاره شده است.
سوزاندن و امحاء سرشاخه های آلوده و بقایای هرس و همچنین هرس بازوهای خشک شده لازم و ضروری است.

استفاده از چسب زخم و پمادهای التیام دهنده بعد از هرس سرشاخه ها جهت جلوگیری از ورود عوامل قارچی تنه انگور

استفاده از آب داغ ۵۰ درجه سانتیگراد به مدت ۳۰ دقیقه روی قلمه ها جهت کاهش عوامل قارچی تنه

هرس دیر هنگام در فصل خواب جوانه ها توصیه می شود و هر چه به زمان متورم شدن جوانه ها نزدیک تر باشد بخاطر ترمیم سریعتر زخم ها موثر خواهد بود.

برخی بررسی ها نشان می دهد که هرس پائیزه نسبت به هرس زمستانه تاثیر بیشتری در کاهش عارضه فساد و تخریب چوب تنه انگور دارد.

زخم های حاصل از هرس به رطوبت و مدت زمان بارندگی بسیار حساس است و بنابراین در زمان بارندگی باید جداً از عملیات هرس خودداری شود.

استفاده از برخی قارچکش ها بصورت خمیر بر روی زخم های حاصله از هرس بلافاصله بعد از اتمام عملیات هرس توصیه می شود.قارچ کش هایی مثل بنومیل ،توپسین ام(متیل تیوفانات)،تبکونازول(راکسیل)،سیپروکونازول(آلتو)،لوسیلازول+کاربندازیم اف می تواند موثر باشد .

از قارچکش هایی مانندپنکونازول،تتراکونازول،سایپر کونازول و فلوسیلازول بصورت تزریق در داخل تنه نیز می توان استفاده کرد.

استفاده از ترکیبات بور،مانند اسید بوریک در کاهش برخی عوامل قارچی تنه انگور موثر است.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید