سیستم های کشت درختان میوه

 

درختان میوه به سیستم های مختلفی مانند مربعی، مستطیلی، مثلتی، پرچینی و داربستی کشت می شوند.

سیستم کشت مربعی:
در این سیستم فاصله کشت درختان روی ردیف ها با فاصله بین ردیف ها مساوی است. بنابراین هم خطوط شرقی-غربی و هم خطوط شمال-جنوبی را در باغ می توان مشاهده نمود. در این سیستم درختان میوه در هنگام صبح و بعد از ظهر بیشترین سایه اندازی را بر هم دارند. به همین دلیل این سیستم کشت در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری سیستم مناسبی است ولی در مناطق معتدله و مناطقی که روزهای ابری زیاد دارند کاربرد چندانی ندارد. هر چند حرکت ماشین آلات کشاورزی در هر دو جهت شمال-جنوبی و شرقی-غربی به راحتی انجام می گیرد اما تعداد درخت در هکتار در این سیستم کشت کمتر از سیستم مستطیلی است. با این حال سیستم کشت مربعی در بسیاری از نقاط دنیا مرسوم بوده و در احداث باغ های تجاری در مقیاس وسیع مدنظر قرار می گیرد.

سیستم کشت مستطیلی:
در این سیستم کشت فواصل درختان بین ردیف ها بیشتر از فواصل درختان روی ردیف ها می باشد. در این روش کشت، درختان کمترین سایه اندازی را بر هم دارند. این سیستم در مناطق معتدله و سردسیری کاملا توصیه می شود. جهت کشت درختان در سیستم مستطیلی شمال-جنوبی است و حرکت ماشین آلات کشاورزی نیز در این جهت انجام می گیرد. تعداد درخت در هکتار در سیستم کشت مستطیلی بیشتر از مربعی است. این سیستم به عنوان یکی از بهترین سیستم های کشت درختان میوه در دنیا شناخته شده است.

سیستم کشت مثلثی، شش ضلعی یا لوزی:
اصل این سیستم بر اساس مثلث متساوی الاضلاع است. به سیستم کشت مثلثی، سیستم شش ضلعی و سیستم لوزی هم می گویند. در این روش تعداد درخت در واحد سطح حدود ۱۵ درصد بیشتر از سیستم مربعی است. این سیستم به منظور حداکثر بهره وری از سطح زمین به خصوص در خاک های بسیار حاصلخیز انجام می گیرد. در این سیستم عبور ماشین آلات در سه جهت مختلف امکان پذیر است.

سیستم کشت Quincunx:
این سیستم کشت همانند سیستم مربعی است با این تقاوت که در مرکز مربع نیز یک درخت کاشته می شود. این درختان موقتی بوده و به آنها درختان پرکننده (Filler ) نیز می گویند. از مهمترین ویژگی های درختان پرکننده این است که معمولا زودبارده بوده و نبایستی با درخت اصلی برای جذب آب و مواد غذایی رقابت کنند. این درختان تا رسیدن سن درختان اصلی به باردهی تجاری در باغ باقی می مانند.

در زمین های با شیب تند، بایستی کشت درختان میوه روی خطوط تراس (کنتور) انجام گیرد بنابراین تراس بندی زمین ضروری است. جهت تراس ها بایستی عمود بر شیب زمین باشد. در شیب های تند عرض تراس ها کم و در شیب های ملایم عرض تراس ها بیشتر در نظر گرفته می شود. بطور کلی برای احداث باغ میوه شیب زمین نبایستی بیشتر از ۱۵ درصد باشد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید