شارژ یا شدت هرس در انگور

جوانه های باقیمانده بعد از هرس روی تاک را “شارژ” می گویند . یکی از اهداف هرس تنظیم شارژ بر حسب قدرت رشد تاک می باشد. اگر شارژ تئوری (تعداد جوانه روی تاک بعد از هرس ) را با حرف A و شارژ عملی (تعداد شاخه های سبز شده بعد از هرس ) را با حرف a نشان دهیم چندین حالت اتفاق می افتد .
A=a
به این معنی است که تمامی جوانه های باقی گذاشته بعد از هرس، سبز شده اند که بیانگر شارژ درست می باشد و هدف از هرس نیز رسیدن به این حالت می باشد.
اگر A بزرگتر از a باشد:
یعنی تعداد شاخه های سبز شده کمتر از تعداد جوانه موجود روی تاک می باشد که نشان می دهد تاک ضعیف بوده و تعداد جوانه بیشتر از قدرت تاک بعد از هرس باقی گذاشته شده است . در این مورد پدیده لخت شدن و دور شدن اعضاء بارده از تنه اتفاق می افتد زیرا اغلب جوانه های بالایی شاخه رشد کرده و جوانه های ته شاخه از رشد باز میمانند.کانال انگور خیری.

اگر A کوچکتر از a باشد:
یعنی تعداد جوانه های سبز شده بیش از جوانه باقی گذاشته روی تاک می باشد . این حالت بیانگر قوی بودن تاک می باشد که به علت انجام هرس شدید تعداد جوانه کمی برای تاک باقی مانده و به واسطه قوی بودن تاک، جوانه های نهانی نیز شروع به رشد می نمایند . در این حالت تاک پر تراکم و فشرده شده و علاوه بر کاهش تولید محصول میزان آلودگی به بیماریها و نورگیری داخل تاج کم خواهد شد .
بر این اساس بایستی هنگام هرس نسبت به رعایت شارژ مناسب اقدام شود . لازم به یاد آوری است که اگر زمین قوی باشد و محدودیت آب وجود نداشته باشد رشد تاک نهایتا قوی خواهد بود و برای چنین بوته های قوی بایستی شارژ بیشتر در نظر گرفت و شارژ بیشتر نیز اسکلت طویلتری نیاز خواهد داشت تا روی آن جوانه ها با فواصل مناسب توزیع شوند بر این اساس نوع اسکلت و شدت شارژ با همدیگر ارتباط داشته و بایستی در نظر گرفته شود .

به طور متوسط هر بوته انگور قبل از هرس دارای ِ۲۵ شاخه بارده، هر کدام با ۳۰ جوانه و در کل ۷۵۰ جوانه می باشند که در صورت عدم هرس، تمامی این جوانه ها رشد نخواهند کرد و احتمالا ۱۰۰ الی ۱۵۰ جوانه رشد می کنند. اما اگر شاخه ها هرس شوند فقط ۱۰۰ الی ۱۵۰ جوانه باقی می مانند که اغلب آنها نیز تولید شاخه خواهند کرد . اگر شاخه ها طوری هرس شوند که ۴۰ تا ۶۰ جوانه باقی بماند شاخه های حاصله بزرگتر و پر رشد تر خواهند شد و کیفیت محصول نیز بالاتر خواهند شد. با افزایش شدت هرس و باقی گذاشتن تعداد جوانه کمتر، میزان رشد رویشی شاخه افزایش و ریزش گلها شدیدتر و عملکرد محصول کاهش می یابد از طرف دیگر نیز تعداد زیادی از جوانه های نهان به صورت تنه جوش یا نرک رشد می نمایند. بر این اساس و بسته به نوع رقم و قدرت رویشی بوته بایستی هرس متعادل انجام گیرد. به عنوان یک اصل کلی می توان چنین استنباط کرد که :

در بوته هایی که هرس نشده باشند مقدار رشد و محصول کلی زیاد اما کیفیت میوه پایین می شود.
در بوته هایی که متعادل هرس شده باشند مقدار رشد و تولید محصول مناسب و کیفیت میوه نیز بالا می باشد.
در هرس شدید میزان رشد شاخه ها زیاد، رشد کلی درخت کم و کیفیت میوه نیز نامناسب می شود .
در مناطق گرمسیری و مناطقی که قدرت رشد رویشی بسیار زیاد می باشد تعدادی از شاخه های فرعی به خوبی رشد و به مرحله بلوغ نیز می رسند براین اساس در هنگام هرس این شاخه های فرعی را حفظ کرده و تا حد اسپور دو جوانه های هرس می کنند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید