ارقام نهال صنوبر . . .

صنوبر از نظر رده بندی گياهی، متعلق به جنس صنوبر و خانواده بيديان می باشد.صنوبر گونه ای پهن برگ و نور پسند و خزان کننده است . گل ها معمولا قبل از برگ در اوائل بها ظاهر می شود. گونه های صنوبر دو پایه هستند یعنی گل های نر و ماده آنها هر یک بر روی در ختان جدا قرار دارند بذر در داخل کپسول بوده که هر کپسول نیز غالبا دارای ۲ تا ۴ دریچه است در انتهای هر بذر کرک های سفید رنگ ابریشم مانندی قرار دارد که به پخش و انتشار آن کمک زیادی می کند پوست تنه درختان جوان اکثرا سفید و یا سبز رنگ بوده و با افزایش سن شیارها ی عمیق و نیمه عمیق در آن ظاهر شده و رنگ آن نیز تیره می گردد.برگها به شکل قلبی و یا تخم مرغی کشیده با کناره دندانه دار روی دمبرگ بلند قرار دارند .جوانه ها معمولا با یک ماده مومی شکل پوشیده شده و حالتی براق دارند.

بهترین زمان برای کاشت نهال اوایل فروردین هر سال است چون در این فصل شیرابه‌ی نهال هنوز جاری نشده و تازه بعد از گرم شدن هوا شروع به فعالیت زیستی می کند و فرصت مناسبی برای پرورش پیدا می کند.درخت صنوبر امروزه بخش اعظمی از زراعت چوب ایران را شامل می شود . باتوجه به واردات چوب در حال حاضر، می توان با کاشت این نوع نهال تجارتی پرسود را تجربه کنید.

 

از لحاظ اکولوژیکی مکان های آفتاب- کمی سایه را پسندیده و در انواع خاک ها به خوبی رشد می نماید. رشد آن سریع و دوره ی زندگی آن کوتاه است.به گرما و سرما مقاوم است. بسیار سازش پذیر است. در هر خاکی رشد می کند ولی خاک تقریباً عمیق را بیشتر می پسندد. در برابر نور مستقیم خورشید، نیم سایه و باد ملایم بردبار است.

 

ازدیاد صنوبر از طریق کاشت بذر، قلمه ریشه، قلمه چوب سخت، پاجوش و پیوند و کاشت بذر امکان پذیر است.حداقل عمقی که برای ریشه گرفتن صنوبر در خاک نیاز است، سی سانت است.روی هر نهال باید حداقل سه جوانه وجود داشته باشد که یک جوانه به ریشه و دو جوانه ی دیگر به رشد و اندام های هوایی اختصاص پیدا می کند.