انواع نهال سنجد

نهال سنجد خرمایی

سنجد خرمایی

سنجد خرمایی

سنجد

سنجد

سنجد درختی است بومی آسیای غربی و اروپا تا هیمالیا پراکنده شده است. در ایران نیز در نواحی استپی کشور به صورت خودرو یافت می شود. برگها کاملا کشیده و بدون دندانه هستند. قسمت زیرین برگ خاکستری است در صورتی که سطح رویه آن سبز تیره است.

گل ها کوچک، زرد رنگ و معطر هستند. شاخه ها اغلب خاردار بوده و گاهی به علت تعدد تنه، گیاه به صورت در ختچه ظاهر میشود. سنجد گیاهی است که به خشکی خاک . وزش باد های شدید مقاوم است. از این در خت برای کنترل باد، حرکت شن های روان و کولاک زمستانه به وفور استفاده می شود. از لحاظ دید سنجد به علت داشتن برگ های سبز خاکستری و شاخه هایی که در همه جهات رشد می کنند و همچنین دارا بودن میوه های رنگین مورد توجه است. در اغلب خاکها رشد میکند. با کاشت متراکم درختان سنجد به خوبی میتوان از آن به عنوان پرچین در اطراف باغها استفاده کرد. علاوه بر آن سنجد با ایجاد بافت متراکم به خوبی به صورت یک مانع محکم در برابر عبور و مرور عمل می کند.

روش های تکثیر و ازدیاد درخت سنجد:

بذر ها در فصل پاییز در فصل پاییز کاشته میشوند و یا بعد از تیمار سرمایی در دمای ۴ درجه سانتیگراد به مدت سه ماه در اوایل فصل بهار کاشته می شوند. ریشه زایی قلمه ها آسان نیست و بستگی به نوع قلمه و تیمار هورمونی دارد.

نهال بداغ

گیاه  Viburnum lentago  ( بداغ ) درختچه ای برگریز متعلق به خانواده  Adoxaceae  ( آدوکساسه ) بوده که بومی شمال شرقی آمریکا و جنوب کانادا میباشد.



نهال بداغ

بداغ به علت داشتن شاخ و برگ زیبا ، گل های زرق و برق دار و میوه های خوراکی در آمریکا بسیار محبوب و مورد توجه میباشد و به عنوان پرچین بسیار کاربرد دارد و در باغها و باغچه ها به وفور کاشته میشود.

بداغ درختچه ای بزرگ با سرعت رشد متوسط میباشد که در برابر سرما و آلودگی هوا مقاوم است لذا برای کاشت در داخل شهر نیز مناسب میباشد.
بداغ راست قامت و چندریشه ای است.
این گیاه تا حدود ۹ متر رشد میکند و قطر تنه آن ۲۵ سانتیمتر میباشد.
تاج درخت به صورت گرد و پوششی میباشد .
پوست تنه درخت ابتدا به رنگ سبز میباشد و سپس به قرمز – قهوه ای تبدیل خواهد شد .
تنه درخت بداغ زمانی که خرد و یا شکسته میشود دارای بوی بسیار بدی است.
برگها این گیاه به صورت جفت و مخالف هم ، بیضی شکل و دندانه دار میباشند .
طول برگها بین ۵ تا ۱۰ سانتیمتر ، و بین ۲ تا ۵ سانتیمتر عرض دارند ، این برگها به رنگ سبز روشن میباشند و در فصل پاییز قرمز – نارنجی خواهند شد.( در پاییز این درختچه ظاهری بسیار جذاب دارد.)
گلهای این گیاه کوچک و سفید رنگ بوده ( بین ۵ تا ۶ میلیمتر قطر دارند .)در فصل بهار ظاهر میشوند ، دارای ۵ گلبرگ میباشند و معطر نیستند .( گلها پروانه ها و حشرات را به سمت خود جذب میکنند.)
این گلها در پاییز به توت هایی آبی – سیاه و خوردنی تبدیل میشوند که منبع غذایی مهمی برای پرندگان به شمار می آیند.
میوه ها تا زمستان بر روی شاخه ها باقی میمانند .

 

 

 

 

 

شرایط محیط رشد گیاه

خاک : خاک شنی ، ماسه ای ، لومی ، مرطوب و خوب زهکشی شده .
این گیاه در برابر شوری خاک مقاوم نیست .
نور : آفتابی – نیمسایه .
بداغ در آفتاب کامل رشد بهتری خواهد داشت .
دما : دمای بین -۸ تا ۱۶ درجه مناسب است .
این گیاه در برابر سرما مقاوم است .
آبیاری : به صورت متوسط و منظم صورت گیرد .( یک بار در هفته کافی میباشد.)
هرس : بعد از اتمام فصل گلدهی در تابستان ، گیاه هرس شود.
کوددهی: در فصل رشد صورت گیرد.

نهال تمشک

تمشک نسبتا از جهت رشد آسان است و با مراقبت مناسب می تواند به طور نامحدود ثمر داده و میوه تولید کند! اگر چه بوته تمشک به طور طبیعی تمایل به رشد در آب و هوای سرد دارد، اما در حال حاضر بسیاری از گونه های این میوه برای کاشت در طیف وسیعی از مناطق مناسب است!

  • نام گیاه شناسی : تمشک
  • نوع گیاه: میوه
  • نیاز به نور خورشید : خورشید کامل
  • نوع خاک : هرنوع خاکی
  • pH خاک: کمی اسیدی مایل به خنثی

دو نوع تمشک وجود دارد که هر دو شرایط خاص خود را برای رشد دارند. تمشک تابستانه یک مرتبه و در فصل تابستان محصول می دهد اما تمشک همیشه بهار دو مرتبه، یکی در تابستان و یکی در پاییز محصول می دهد.



نهال تمشک

کاشت

  • گیاه را اوایل بهار بکارید (یا اواخر زمستان برای مناطق گرم)
  • گیاه را به دور از انواع توت های وحشی و دیگر عوامل احتمالی آفات و بیماری ها در باغ خود نگهداری کنید.
  • چند هفته قبل از کاشت، خاک را با کمپوست و کود چند ساله آماده کنید.
  • تمشک عاشق رطوبت است ، بنابراین سعی کنید ریشه را یک یا دو ساعت قبل از کاشت در آب قرار دهید.
  • سوراخی حفر کنید که به اندازه کافی برای گسترش ریشه فضا داشته باشد.
  • گیاهان را با فاصله حدودا ۳ فوت از هم در ردیف هایی با ۸ فوت فاصله از هم بکارید.
  • پس از کاشت، ریشه را تا اندازه ۸ تا ۱۰ اینچی از خاک کوتاه کنید.
  • بسته به تنوع بوته شما ، ممکن است نیاز به نحوه مراقبت خاصی داشته باشید . داربست یا حصار گزینه های خوبی هستند. اگر شما تصمیم به استفاده از یکی از این موارد دارید، آنها را قبل یا حین زمان کاشت بکار بگیرید تا زمان بلوغ گیاه باعث سردرگمی آن نشوید.

مراقبت

  • مالچ بسیار مهم است در طول فصل به حفظ رطوبت و از بین بردن علف های هرز کمک میکند . همیشه یک لایه ضخیم از مالچ اطراف گیاه نگه دارید.
  • در طول هر هفته یک اینچ آبیاری کنید.
  • تعداد زیادی بوته از ریشه بر سطح خاک سبز می شود. برای افزایش میزان میوه تولیدی مرتبا این شاخه ها را هرس کنید.

هرس

تمشک تابستانه از بوته دو ساله شروع به بار دهی می کند در حالی که همزمان با این کار بوته یک ساله نیز در حال رشد است اما ممکن است برای شما سوال پیش بیاید که کدام بوته دو ساله یا یک ساله است؛ بوته ای که ساقه قهوه ای دارد بوته قدیمی تر و بوته ای که هنوز ساقه سبز دارد همان بوته جوان ماست. بوته قدیمی تر را هرس کنید تا سالی پر محصول داشته باشد.

  • در فصل پائیز هرس کنید. ۶ برگ سبز و سالم را نگهدارید.
  • گیاه را در محیطی با ۱۹ اینچ فضا نگهداری کنید. در فصل تابستان آن را بدون مراقبت خاصی رها کنید تا ردیف هایی که هنوز جوانه نزده اند رشد کنند.
  • تمام ساقه هایی که به صورت کج می رویند قطع کنید.

انواع نهال آلبالو

ارقام نهال آلبالو مجاری ، محلی ، بوترمو . . .

کاشت نهال آلبالو

درخت گیلاس و درخت آلبالو شباهت های بسیار زیادی با هم دارند و تنها تفاوت آن ها با هم این است که درخت آلبالو فضا و حجم کمتری را نسبت به درخت گیلاس اشغال می کند و همچنین میوه های درخت آلبالو از گیلاس کوچکتر است .  ارتفاع درخت آلبالو بین دو متر تا چهار متر است و تاکنون ارتفاع بیشتری از این درخت زیبا دیده نشده است اما ریشه های آن بسیار بلند و پرقدرت است که تقریبا تا پنج متر هم می رسد . پرورش درخت آلبالو کاری تقریبا ساده است و از روش های گوناگونی می توان آن را پرورش دارد .

روش های پرورش درخت آلبالو عبارت اند از :      کاشت بذر     ،  پیوند    ،   پاجوش

البالو مجاری

آلبالو مجاری

بعد از کاشت بذر بیشترین روشی که برای پرورش درخت آلبالو استفاده می شود روش پاجوش است که از سایر روش ها بسیار آسان تر است .

نکته ی دیگری که در مورد پرورش درخت آلبالو باید بدانید این است که درخت آلبالو احتیاج به هرس کردن ندارد مگر در زمان هایی که شاخ و برگ های آن دچار آسیب و شکستگی شده باشد که در چنین شرایطی حتما درخت را هرس کنید تا به بقیه ی درخت آسیب وارد نشود .

خاک درخت آلبالو باید خاک بسیار مرغوب باشد تا درخت به خوبی در آن رشد کند و یکی از مواد معدنی ای که این درخت به آن احتیاج دارد و باید حتما در خاک آن بشد تا درخت از آن تغذیه کند پتاس است که به رشد بهتر گیاه کمک می کند و از سرما زدگی جلوگیری می کند.

نهال تنسگل

تنسگل میوه‌ای از خانواده آلوها که بیشتر در مشهد یافت می‌شود.

به علت فسادپذیری بالا این میوه را نمی‌توان به شهرهای دیگر فرستاد در نتیجه این میوه در سایر شهرها کمتر شناخته شده است.

تنسگل همچنین نامی دخترانه است ( تن از گل ) . در جنوب خراسان، مشخصا درفردوس ، این میوه با نام طناسگل ( طناز گل ) شناخته می شود . علت این نام گزاری شاید به خاطر درون الوان این میوه است . میوه ی تنسگل در حقیقت نوعی ناهنجاری در آلوهای مختلف پس از پیوند زدن به حساب می آید ؛ یعنی وقتی جوانه ی آلو را به پایه ی آلوچه ، بادام و سایر گیاهان هم خانواده پیوند می زنند ، گاهی محصول کار تناسگل از کار در می آید که ظاهری شبیه آلو دارد اما در طعم و مخصوصا رنگ درونی بسیار متفاوت است ؛ به همین علت این میوه را نمی توان از کاشت هسته بدست آورد .

تنسگل

مرا کلیک کن

نهال شاه توت

از آنجائیکه درختان توت واریته های مختلفی دارند در آب و هوای متفاوت از نسبتاً گرم تا معتدل و حتی نزدیک به سرد کاشته می شوند در شرایط ایران مرکزی از ۱۰ درجه بالای صفر و در گیلان مازندران از حدود ۱۲ درجه بالای صفر در بهار رشدش را آغاز می کند و بهترین گرما در جریان بهار و تابستان برای آنها بین ۲۵ تا ۳۵ درجه سانتی گراد است. در سرمای ۲ تا ۴ درجه سانتی گراد زیر صفر برگهای توت یخ زده و می ریزند درخت توت گیاهی نور پسند است نور خورشید باعث تقویت رشد و افزایش شاخ و برگ درخت شده تابش نسبتاً شدید باعث کوتاهتر شدن فاصله میان گره ها و کوچکتر شدن برگها می شود ولی وزن خشک گیاه را افزایش می دهد.

شاه توت

مرا کلیک کن

آبیاری

همه گونه های توت از نظر مصرف آب پرنیازند در نقاطی که کاشته می شوند باید سالیانه حداقل ۶۰۰ میلی متر باران، آن هم به صورت یکنواخت در طول سال وجود داشته باشد تا به آبیاری مصنوعی نیاز نباشد. نهالها در ابتدای کشت و زمان جوانی به آب بیشتری نیاز دارند و باید هر هفته یک الی ۲ بار آبیاری شوند ولی بتدریج با بالا رفتن سن درختان نیاز آبی آنها کمتر می شود. در نقاط کم آب درختان مسن باید حداقل هر ۱۰ الی ۱۵ روز یکبار آبیاری شوند.

خاک

خاکهای شنی لومی برای رشد درختان توت بسیار مناسبند مخلوط بودن خاک با مواد پوسیده گیاهی مثل برگ یعنی هوموس به خاک امکان تنفس و به باکتری های موجود در آن امکان فعل و انفعالات زیادتر و بهتری را می دهد. زمینهایی که قابل نفوذ آب نبوده و رطوبت را مدت زیادی در خود نگهدارند و با تلاقی شوند مطلقاً استعداد کاشت درختان توت را ندارند همچنین در خاکهایی که در اثر تابش خورشید سله بسته و شکاف بردارند نباید توت کاشت. در زمینهای رسی که قابلیت نفوذ هوا در آن کم است ( زمینهای سرد) رشد و نمو درختان توت غیرمنظم و بسیار کند می شود. درخت توت درخاکهای خنثی رشد مناسبی نشان می دهد بطوریکه میتوان آنرا جزو گیاهان خنثی پسند بحساب آورد. بهترین PH برایش بین ۶ تا ۷ می باشد.

کود

کودها علاوه بر اینکه قدرت مقاومت درختان را در مقابل سرمای شدید به بالا می برند در مقابل آفات و بیماریها آنها را مقاوم تر می کنند. کود کافی و صحیح گل دادن و تبدیلشان به میوه را در بهار تسریع و تولید میوه به مقدار زیاد را مطمئن می کند. به منظور آگاهی از مقدار کود مورد نیاز باید اولاً نوع خاک شناسایی شود ثانیاً مقدار کود موجود در آن را به کمک تجزیه شیمیایی معلوم کرده و مقداری را که باید به خاک اضافه شود نیز محاسبه کرد. مقدار کود ازته ۱۰۰ کیلوگرم درهکتار به صورت N و همچنین ۱۰۰ کیلوگرم در هکتار کود فسفر به صورت P2O5 می باشد این کودها را نه یکبار بلکه در چند بار و در فواصل معین همه ساله به باغ توت می دهند. بطوریکه جمع سالیانه آنها ۱۰۰ کیلو از هر کود در هکتار شود.