انواع نهال سنجد

نهال سنجد خرمایی

سنجد خرمایی

سنجد خرمایی

سنجد

سنجد

سنجد درختی است بومی آسیای غربی و اروپا تا هیمالیا پراکنده شده است. در ایران نیز در نواحی استپی کشور به صورت خودرو یافت می شود. برگها کاملا کشیده و بدون دندانه هستند. قسمت زیرین برگ خاکستری است در صورتی که سطح رویه آن سبز تیره است.

گل ها کوچک، زرد رنگ و معطر هستند. شاخه ها اغلب خاردار بوده و گاهی به علت تعدد تنه، گیاه به صورت در ختچه ظاهر میشود. سنجد گیاهی است که به خشکی خاک . وزش باد های شدید مقاوم است. از این در خت برای کنترل باد، حرکت شن های روان و کولاک زمستانه به وفور استفاده می شود. از لحاظ دید سنجد به علت داشتن برگ های سبز خاکستری و شاخه هایی که در همه جهات رشد می کنند و همچنین دارا بودن میوه های رنگین مورد توجه است. در اغلب خاکها رشد میکند. با کاشت متراکم درختان سنجد به خوبی میتوان از آن به عنوان پرچین در اطراف باغها استفاده کرد. علاوه بر آن سنجد با ایجاد بافت متراکم به خوبی به صورت یک مانع محکم در برابر عبور و مرور عمل می کند.

روش های تکثیر و ازدیاد درخت سنجد:

بذر ها در فصل پاییز در فصل پاییز کاشته میشوند و یا بعد از تیمار سرمایی در دمای ۴ درجه سانتیگراد به مدت سه ماه در اوایل فصل بهار کاشته می شوند. ریشه زایی قلمه ها آسان نیست و بستگی به نوع قلمه و تیمار هورمونی دارد.

انواع نهال سیب

ارقام  نهال رد دليشز، گلدن دليشز ، سیب گرانی اسمیت ، رد لاو تو سرخ . سیب گلاب، دماوندی ، گالا ، عباسی ، شیخ امیری ،سیب سیاه ، رد چیف

سیب-گلدن-دلیشز

سیب گلدن دلیشز

سیب-رد-دلیشز

سیب رد دلیشز

سیب-رد-چیف

سیب در چیف

سیب-گرین-اسمیت

سیب گرین اسمیت



سیب گلدن رندر

سیب-تو-سرخ

سیب تو سرخ

سیب-گلاب-2

سیب گلاب

سیب از تیره گلسرخیان و از زیرتیره پوموایده می باشد.از درختان مناطق معتدل سرد بشمار می آید و می تواند سرمای ۳۵-الی ۴۰- درجه سانتی گراد را تحمل کند.نیاز سرمایی سیب درحدود ۱۰۰۰-۱۶۰۰ ساعت زیر ۷ درجه سانتیگراد میباشد و در مناطقی که دارای زمستان های گرم باشدخوب عمل نمی آیددر دو ماه آخر رسیدن این میوه شب های خنک مناسب بوده و درغیراینصورت میوه ها از رنگ کدر و بافت سست برخوردار می شوند و طعم و مزه مطلوب حاصل نخواهد شد.اکثر ارقام سیب خودنابارور بوده و نیاز به ارقام گرده زا دارد.

عمليات داشت سيب:

يكي از عارضه‌¬هایي كه معمولاً باغداران سيب با آن روبرو هستند، ريزش ميوه‌هاي سالم سيب است. ريزش در سه مرحله و با توجه به تفاوت نوع رقم، شرايط آب و هوايي، خاك و غيره ديده مي‌شود. مرحله اول پس از ريزش اولين گلبرگ‌ها حدود ۲ تا ۳ هفته طول مي‌كشد، مرحله بعدي زماني كه ميوه‌ها به اندازه گردو شده‌اند و در نهايت مرحله آخر ريزش قبل از رسيدن كامل ميوه‌ها است كه بيشترين خسارت را به باغدار وارد مي‌كند. ريزش‌ها به عواملي از جمله تلقيح نشدن ميوه‌ها، ژنتيك گياه، كمبود مواد غذايي و هورمون‌ها، كمبود آب، نوع رقم و غيره بستگي دارد. در صورتي‌كه در مرحله آخر، ريزش ميوه‌هاي سالم در مدت ۲۴ ساعت از ۲۰ عدد بيشتر باشد بايستي از مواد و هورمون‌هاي ضدريزش مانند اسيد اندول استيك و اسيد اندول بوتيريك جهت كنترل ريزش استفاده كرد.

  آب و هوا و خاك مورد كشت سيب:

گياه سيب در شرايط آب و هوايي سرد و معتدل رشد خوبي داشته و دامنه دمايي تا ۴۰- درجه را مي‌تواند تحمل كند اما در دماهاي بسيار گرم به طوري كه نياز سرمایي درخت به خوبي تأمين نگردد توليد محصول مقرون به صرفه نخواهد شد. افزون بر اين در شرایطی كه یک ماه قبل از برداشت سیب اگر هوای شب‌ها خنك باشد، ميوه از كيفيت بهتري برخوردار خواهد شد. سيب را تقريباً مي‌توان در هر نوع خاكي كشت كرد اما خاك‌هاي لموني عميق و سبك غني از مواد آلي براي اين گياه مناسب‌تر است. به دليل داشتن ريشه‌هاي سطحي به كم‌آبي حساس بوده و از طرفي سطح آب زيرزميني نيز نبايد بالاتر از ۲ متر باشد.

  برداشت سيب:

مرحله‌ي رسيدگي ميوه با تغيير رنگ، فرم و خوش طعم شدن آن قابل تشخيص است. با وجود اينكه وسايل برداشت به صورت مكانيزه در بازار است ولي جهت جلوگيري از آسيب‌ديدگي ميوه برداشت معمولاً با دست و كارگر صورت مي‌گيرد به این صورت هنگام چيدن آن، از وارد كردن ضربه، له شدن يا زخم شدن و به زمین افتادن ميوه جلوگیری شده و در شرايط انباري مناسب نگهداري می‌شود. 

ارقام بومی سیب :

سیب گلاب اصفهان، مشهد و شفیع اباد.سیب زنوز مرند، سیب سلطانی اصفهان، سیب شیخ احمد تبریز

  ارقام خارجی سیب :

سیب لبنانی زرد،سیب لبنانی قرمز، مک اینتاش، جوناتان، استای من، رم بیوتی، نورسرن اسپی، وین ساپ،رقم گلدن اسموتی مقاوم به زرگار ، رقم بوسکوپ که تریپلوئید است.

انواع نهال هلو

ارقام نهال هلو سرخ و سفید ، دماوندی ، سبز مشهد ، انجیری ، زعفرانی ، سرخ آبی ، گلدن ، رد ساید ، گرین استار ، تایگر ،

درختان هلو و شلیل انواع بسیار گوناگون و متفاوتی دارند که می‌توانید هر یک را که مایل هستید برای پرورش انتخاب نمایید. اما برای شروع و پرورش در گلدان بهترین انتخاب نوع درختچه‌ای آن می‌باشد. پیشنهاد ما به شما نوع «بونانزا» و یا «گاردن لیدی» است که در میانه فصل تابستان به شما محصول می‌دهد. اگر از شلیلهایی با پوست نرم و لطیف خوشتان می‌آید، می‌توانید از انواع «نکتارلا» و یا «تراس روبی» استفاده کنید. این انواع گیاهان تقریباً به هیچ نوع حرصی نیاز ندارند. این‌ها طبیعتی کوچک و دیر رشد دارند، به طوری که در ۱۰ سال بیش از حدود ۱.۲ تا ۱.۵ متر رشد نمی‌کنند. کاشت آن‌ها در گلدان نیز باعث کوچک‌تر ماندن آن‌ها می‌شود.

هلو سرخ ابی

هلو سرخ آبی

هلو گلن

هلو گلدن

هلو رد ساید

هلو رد ساید



هلو گرین استار



هلو تایگر



هلو انجیری

کاشت
به یاد داشته باشید که این گیاهان اصالاتاً مربوط به مناطق آب و هوایی گرم می‌باشند در نتیجه به زندگی در مناطق پر آب و مردابی عادت ندارند. از تخلیه راحت آب در گلدان خود مطمئن شوید و توجه کنید که گلدان شما سوراخهای متناسبی برای تخلیه آب اضافی داشته باشد. اگر سوراخهای کف آن برای خروج آب کم بود، می‌توانید به کمک مته و درل سوراخهای بیشتری کف گلدان ایجاد نمایید. درختانی که در گلدان قرار دارند را در نور کاملا آفتاب قرار دهید.
رسیدگی های دوره‌ای
درختانی که زیر پوشش باشند به سرعت رشد می‌کنند. پس آبیاری و تغذیه آن‌ها را به وفور و با دقت انجام دهید. اضافه کردن کود گیاهی در اوایل بهار به خاک این گیاه برای نگهداری آب، بسیار مفید می‌باشد. توجه داشته باشید که آبیاری زیاد در زمان های نا‌هماهنگ برای این گیاه بهتر از آبیاری کم در زمانهای هماهنگ می‌باشد. اگر می‌خواهید درختچه خود را حرص کنید این کار را در فصل بهار انجام دهید.
گل‌ها و گرده افشانی
هلو و شلیل خیلی زود و پیش از بهار گل می‌دهند. برای همین باید به گونه‌ای جلوی از بین رفتن گل‌ها در اثر سرما و یخزدگی را گرفت. برای این کار آن‌ها را از اواسط زمستان به زیر پوشش و یا گلخانه انتقال دهید. درختانی که در گلدان پرورش می‌یابند بهتر است در آذر ماه به گلخانه‌های بدون حرارت منتقل شوند. این گیاه بین بهمن تا فرورردین گل می‌دهد که این زمان بسته به‌ نژاد و نوع آن می‌باشد.
در این فصل که گیاه به گل می‌نشیند به علت سرمای هوا حشرات کمی در هوا وجود دارند تا عمل گرده افشانی را انجام دهند برای همین می‌توان این کار را با کمک یک قلم موی نرم انجام داد. همین طور پاشیدن آب پودری روی گلهای گیاه به این عمل کمک می‌کند.
کشت میوه
اگر دیدید که میوه‌های درخت شما بیش از حد زیاد شده است می‌توانید مقدار آن‌ها را کم کنید. می‌توانید این عمل را به صورت یک در میان انجام دهید به طوری که در حدود ۵ سانتی‌متر بین هر دو میوه فاصله ایجاد گردد. همانطور که پرورش میوه ادامه پیدا می‌کند در صورت مشاهده کمبود جا برای میوه‌ها می‌توانید تعدادی از آن‌ها را چیده تا فضا برای بقیه میوه‌ها باز شود.
هر قدر تعداد میوه‌های نگه داشته شده روی درخت بیشتر باشند، میوه‌ها کوچک‌تر خواهند بود. با این وجود یک درخت ۳ تا ۴ ساله به راحتی می‌تواند در حدود ۲۰ عدد میوه بپروراند. انواعی از این گیاه که زود‌تر به میوه می‌نشینند در تیر ماه میوه می‌دهند و نژادهای دیگر مرداد و شهریور میوه می‌دهند.
چگونگی برداشت و ذخیره کردن
ذخیره سازی هلو: زمان برداشت محصول کاملاً بستگی به‌نژاد خود درخت دارد. بهترین حالت زمانی است که میوه‌ها کاملاً رسیده باشند. میوه‌ها را کف دست نگاه دارید و با شست خود به ساقه اتصال کمی فشار بیاورید. اگر در حال جدا شدن بود، یعنی میوه رسیده است. هلو و شلیل هر چه زود‌تر خورده شوند بهتر و خوشمزه‌تر هستند ولی برای ذخیره سازی هلو می‌توان آن‌ها را برای چند روز در جای خنک نگهداری نمود.
امراض و آفت‌ها
درختان هلو می‌توانند مورد حمله شته‌ها، پرندگان، عنکبوت قرمز و کرمهای ریشه خوار قرار بگیرند. با این وجود درختانی که در حیاط به پرورش می‌رسند عموماً از این آفت‌ها در امان هستند.

نهال هل سبز

کاشت نهال هل سبز

 

هل به دو صورت رویشی  (تقسیم ریزوم ) و زایشی کاشت بذر در گلخانه تکثیر می یابد.
برای تکثیر رویشی، توده های بزرگی از ریزوم را از گیاه در حال رشد گرفته (می برند) و آنها را از هم جدا و به توده های کوچک تر تبدیل می کنند. هر یک از توده ها باید دسته کم یک سال سن و یک جوانه داشته باشند و سپس آنها را در چاله های آماده شده می کارند. با تکثیر رویشی، گیاه سریعتر رشد می کند.



نهال هل

برای کاشت آن، ابتدا گودالی هایی در حدود ۳/. در ۶/. به ارتفاع ۶/. متر با فاصله ۵/۱ در ۵/۱ یا ۳ در ۳ متر بسته به نوع واریته حفر می کنند. سپس چاله ها را با مخلوطی از خاک سطحی و کمپست و کود گاو یک تا دو ماه پیش از شروع کاشت پر می کنند.
برای تولید در مقیاس زیاد از دانه استفاده می شود .

برای این کار بذر های پر محصول و مرغوب را انتخاب می کنند و برای رسیده شدن و کامل شدن بذر ها ، کپسول های حاوی بذر را برای چند دقیقه در آب فرو می برند ، سپس دانه ها را با فشار کمی که به کپسول ها وارد می شود از داخل کپسول خارج می کنند. پوشش چسبناک دانه با شستن در آب سرد حذف می شود ، سپس بذر ها را بلا فاصله بعد از جوانه زنی می کارند. تاریخ کاشت بذر در ماه های شهریور و مهر یا آبان و آذر می باشد.
بهترین مکان برای کاشت بذر گلخانه ای با شیب ملایم و قابل دست رسی به آب می باشد . دانه ها به صورت خطی یا یکپارچه در فضای به ابعاد ۱ در ۶ متر و ارتفاع کرت دود ۳/. متر نسبت به زمین کناری آن کاشته می شوند . میزان بذر مورد احتیاج برای این کار ۱۰ گرم بر متر مربع می باشد. سپس روی آن را ابتدا با لایه نازک و تخت ماسه و سپس با کاه برنج می پوشانند. جوانه زدن دانه ها در مدت ۳۰ روز و در نهایت ۹۰ روز ادامه دارد. بعد از ۶ ماه نهالهای سبز شده از محیط کشت اولیه به محیط کشت ثانویه انتقال می یابد. در محیط کشت ثانویه که نهال ها به مدت یک سال در آن باقی می مانند ، نهالها با فاصله ۳/. متر از هم کاشته می شوند. بستر بذر باید به طور مکرر آبیاری شود و سایه بالای سر آن نیز تأمین گردد.
کپسول ها را تا زمانی که تقریباً رسیده هستند برداشت می کنند یعنی قبل از این که رنگ آنها به زرد گرائیده شود

انواع نهال گردو

ارقام نهال گردو پکان ، آمریکایی ، خوشه ای ، اسرائیلی ، کانادایی . . .

 

محل کاشت
  • گردو بیشتر از هر درخت دیگر به نور نیاز دارد و در قسمتهایی از درخت که نور بیشتری می تابد از باردهی بهتری برخوردار است.
  • درختان گردو سنتی باید طوری کاشته شوند که فاصله بین آنها کمتر از ۱۰متر نباشد.  چون این درخت تاج بزرگی دارد بعد از چند سال که از رشد آن گذشت شاخه ها مزاحم همدیگر میشوند. البته مهندسین برای ارقام اصلاح شده مختلف، فواصل کمتری را نیز توصیه کرده اند.
  • مواردی مثل نوع نهال، کیفیت خاک وهمین طور اقلیم آب و هوایی محیط کشت برای این درخت اهمیت زیادی دارد.

 

گردو سرائیلی

گردو اسرائیلی

گردو زود بارده

گردو زود بارده

گردو خوشه ای

گردو خوشه ای

گردو پکان

گردو پکان



گردو کلات

کاشت

  • درخت گردو باید در دو سالگی به وسیله پیوند وصله ای پیوند زده شوند، تا حاصل باغ گردو یکدست شود. (یعنی حتی اگر بذر کاشته شده از یک درخت باشد، به احتمال زیاد گردوی حاصل از درختان این بذرها یک دست نخواهد بود.)
  • به طور تجربی مشخص شده است پیوند نهالها به روش ” پیوند اسکنه و پیوند وصله ای” موفقیت بیشتری داشته و در مجموع پیوند گردو در هوای آزاد (شرایط غیر گلخانه) درصد خطای بالایی دارد. پیوند اسکنه در دیماه و و پیوند وصله ای در اواخر است.
  • .در کاشت درخت گردو باید دقت کرد که درخت ۲۰-۳۰ سانتیمتر بالاتر از کف جوی کاشته شود.تا در آینده به بیماری آب سیاه مبتلا نشود.در احداث باغهای جدید باید سعی کرد حتما از نهال پیوندی استفاده شود.
  • خاک مناسب کاشت نهال گردو: در چاله هایی که نهال گردو در آنها کاشته میشود بایستی بعداز حفر چاله خاک آن را از انواع کودهای حیوانی و شیمیایی غنی کرد.هر چه عمق وقطر چاله ها بیشتر باشدبهتر است.اما معمولا باید چاله هایی به عمق وقطر ۱-۲متر حفر کرد.وخاک مناسب وغنی شده داخل آن ریخت.

بهتر است این کار چند ماه یا سال قبل ازکاشت نهال گردو در آن صورت گیرد.بعد از کاشت نهال گردو در چاله ها میتوانیم در فصل بهار وتابستان سطح خاک اطراف نهال درخت گردو را با برگهای پوسیده یا باقی مانده گیاهان مانند کاه وکلش گندم بپوشانیم. تا از تبخیر و هدر رفتن آب جلوگیری کنیم وخاک پای طوقه اصلاح شود.

  • تقویت خاک (مطابق با کمبودهای آن) قبل از کاشت بسیار مفید ودر رشد درخت مؤثر است.وچون درخت گردو در سالهای اولیه رشد وریشه بندی زیادی دارد.

آبیاری

  • آب غیر کافی موجب رشد کم ، کاهش عملکرد و کاهش کیفیت میوه می شود و آب بیش از حد نیز باعث کندی رشد و نیز موجب بروز بیماریهای طوقه و ریشه می گردد.
  • درختان گردو از اواخر مهر ماه دیگر آبیاری نشوند.چون آبیاری درخت گردو در فصل پاییز وزمستان موجب سرما زدگی درختان میشود.
  • برای جلوگیری از شیوع بیماری باید به روش آبیاری درخت گردو توجه داشت.ونباید بگذاریم آب به تنه درخت برسد.چون که آب موجب انتقال بیماری میشود.ودرختان دیگر را نیز آلوده مبکند.

علاوه بر این آفت های بسیاری وجود دارند که فقط با سم پاشی به موقع میتوان جلوی رشد آنها را گرفت.بیماری مهمی که باعث مرگ درختان گردو میشود.بیماری آب سیاه (فیتوفترا)میباشد.که برای جلوگیری از آن اولا باید از نهال سالم وقوی استفاده کرد.ثانیا باید دور تا دور درخت را مانند تشتک احداث کرد تا آب با تنه درخت تماس نداشته باشد.

درختانی که به بیماری آب سیاه (فیتوفترا)مبتلا میشوند.باید محل آلودگی تنه درخت را با کارد تراشیدتا جایی که به به بافت سالم درخت برسد.وسپس بافتهای آلوده را سوزاند .آنگاه محل تراشیده شده را با سم اکسی کلرورمسی یا آب اهک ضد عفونی کرد.

به این نکته مهم باید توجه کرد که درخت گردو را نباید هیچ زمانی سم پاشی کرد مگر قسمت آفت دیده آنهم بایستی به موقع سم پاشی شود.

نهال زیتون شیرین

ارقام زیتون شیرین

زيتون درختي هميشه سبز با نام علمي  olea  europaea و از خانواده oleaceae و از قديمي ترين گياهان منطقه مديترانه و بويژه خاورميانه است و ساكنين مناطق حاشيه درياي مديترانه و خاور ميانه و ايران بيش از هزاران سال است كه با اين درخت آشنايي دارند و در طي زمان با پيشرفت فن و تكنولوژي از لحاظ غذايي و دارويي از آن استفاده مي كنند و در حال حاضر در سطح دنيا تهيه و خريد و فروش روغن زيتون و ديگر فرآورده هاي آن در اقتصاد كشورهاي توليد كننده عمده از جمله اسپانيا، ايتاليا، فرانسه، يونان، تونس و تركيه نقش بزرگي بازي مي كند و در كشور ما داراي قدمت چندين هزار ساله مي باشد و هم اكنون در بيشتر استانهاي كشور كاشته مي شود. زيتون در اكثر استانهاي كشور كاشته مي شود و هم اكنون سطح زير كشت آن در كشور حدود يكصد هزار هكتار مي باشد و در استان در ۱۲ شهرستان اقدام به كشت زيتون گرديده كه تا پايان سال ۸۳ سطحي حدود ۱۵۰۰ هكتار از اراضي استان به كشت زيتون اختصاص يافته است.

زیتون-شیرین

زیتون شیرین

زيتون گياهي نيمه گرمسيري مي باشد و در مناطقي كه خطر يخبندانهاي شديد زمستانه وجود نداشته باشد ميتوان اقدام به كاشت آن نمود. هميشه سبز بوده و برگهاي آن هر ۲ تا ۴ سال يكبار خزان مي كنند در صورتي كه همه ساله برگهاي جوان روي شاخه ظاهر مي گردند. برگها سبز تيره متقابل و ابعاد آنها در واريته هاي مختلف متفاوت مي باشد رنگ سطح فوقاني برگها سبز تيره و پوشيده از يك لايه بافت مومي و در سطح تحتاني كركهاي ستاره اي نقره اي وجود دارد كه دو عامل فوق موجب كاهش تبخير رطوبت و افزايش توان مقاومت در مقابل خشكي و گرما مي شوند. گلهاي زيتون معمولاً ديرتر از گلهاي ساير درختان ميوه شكوفا مي شوند. گلها خوشه اي و هر خوشه از خوشه چه هاي تشكيل يافته و داراي ۸ تا ۲۵ گل است. رنگ گلها سفيد صدفي و داراي چهار گلبرگ و چهار كاسبرگ ۲ پرچم و مادگي ۲ خانه اي هستند. گلها بر دو نوعند. گلهاي كامل كه داراي اندامهاي نر و ماده هستند و گلهاي ناقص كه فقط اندام نر دارند تعداد گلها فوق العاده زياد است و در صورتي كه ۱ تا ۳ درصد گلها به ميوه تبديل گردد باردهي مناسب و اقتصادي خواهد بود. تلقيح توسط باد و حشرات انجام مي گيرد. عدم سازگاري گرده ها با مادگي از مهمترين عوامل شناخته شده دگر باروري در زيتون است.

ميوه زيتون گوشتي و هسته دار است كه در واريته هاي مختلف به اشكال گرد، بيضي، گلوله اي، دراز، نوك دار و داراي انحناء در يك طرف ديده مي شوند. وزن ميوه از يك تا دوازده گرم متفاوت مي باشد. ميوه زيتون شفت، پوست آن صاف و براق، گوشت نرم و بسيار تلخ و رنگ گوشت ابتدا سبز كه در نهايت به بنفش تغيير رنگ مي دهد. گوشت معمولاً چسبيده به هسته مي باشد. قسمت هسته ميوه چوبي و مغز آن گوشتي مي باشد.

ارقام زيتون:

مهمترين ارقام زيتون در كشور كه به دو دسته ارقام داخلي و خارجي تقسيم مي شوند بشرح ذيل مي باشند:

     ارقام داخلي:    زرد، روغني، ماري، شنگه، زرد گلوله، فيشمي، دزفول

     ارقام خارجي:  بيشتر از كشورهاي اسپانيا، يونان، فرانسه و ايتاليا و سوريه مي باشد كه ميتوان به ارقام كنسرواليا، والانوليا، سويلانا، آربكين، لچينو، ابوسطل، جلت، كرونايكي، بليدي و آميگدالوليلا اشاره نمود.

ازدياد زيتون:

توليد نهال زيتون به دو صورت جنسي و غير جنسي انجام ميگيرد. توليد نهال از طريق جنسي بصورت كاشت بذر و انجام عمل پيوند با استفاده از ارقام برتر انجام مي شود. ازدياد غير جنسي بصورت  قلمه هاي نيمه خشبي  پاجوش و تقسيم انجام مي شود كه با توجه به طرح توسعه باغهاي زيتون كشور نياز به تعداد بالايي نهال بهترين و با صرفه ترين راه ازدياد از طريق قلمه هاي نيمه خشبي برگدار مي باشد كه در گلخانه هاي ميست با پايه هاي گرم كننده و پوشش پلاستيكي ريشه دار و سپس در گلخانه هاي انتظار پس از رسيدن به اندازه مناسب بصورت گلداني در زمان مناسب توزيع ميگردد.

احتياجات آب و هوايي:

دما: زيتون در مناطقي بهترين عملكرد و بهترين كيفيت را خواهد داشت كه داراي زمستانهاي معتدل و تابستانهاي گرم و خشك و طولاني باشند در اين شرايط ميوه ها امكان رسيدن پيدا مي كنند. زيتون درختي نيمه گرمسيري بوده بنابراين به يخبندانهاي شديد حساس است. دماي اين حساسيت در دوره هاي مختلف رشد گياه فرق مي كند. اگر درجه حرارت هوا در دوره استراحت گياه بتدريج كاهش يابد حتي اگر به ۱۳- درجه سانتيگراد هم برسد خسارت وارد شده به درخت قابل توجه نخواهد بود اما اگر در همين زمان درجه حرارت بطور ناگهاني كاهش يابد ممكن است به نابودي گياه منجر گردد. همچنين شاخه هاي بارده درخت در درجه حرارت ۵- سانتيگراد ممكن است از بين برود.

نور:  محصول رضايت بخش و اقتصادي زيتون در مناطقي كه بيش از ۱۵۰۰ ساعت آفتاب در سال داشته باشد به دست مي آيد در مناطق كم نور رشد رويشي درخت بيشتر بوده و شاخه ها در همديگر فرو رفته توليد محصول را كم مي نمايد.

خاك: درخت زيتون معمولاً در اغلب خاكها محصول مي دهد اما بهترين خاك براي زيتون كاري خاك سبك رسي، شني با زهكش كافي و عميق مي باشد و بهترين pH براي درخت زيتون در محدوده ۸-۷ مي باشد.

 آب : زيتون را گياهي كم توقع و مقاوم به خشكي مي شناسند اما محصول مطمئن و اقتصادي در صورتي حاصل مي شود كه براي هر هكتار زيتون بطور خالص حدود ۴۰۰۰ متر مكعب آب تأمين شود اين ميزان در مناطقي كه ميزان تبخير و تعرق زياد است به ۵۵۰۰ تا ۶۰۰۰ متر مكعب مي رسد. كاشت ديم زيتون نيز در مناطقي كه بين ۴۰۰ تا ۶۰۰ ميلي متر بارندگي ساليانه با پراكنش مناسب داشته باشد عملي خواهد بود.

كاشت نهال و احداث باغ:

كاشت نهال زيتون از آبان تا فروردين ماه در استان امكان پذير مي باشد در مناطقي كه زمستان معتدل دارند بهتر است زودتر اقدام به درخت كاري شود و در نقاط سردتر بايستي پس از برطرف شدن سرما اقدام به كاشت نمود. تراكم و فاصله كاشت درختان زيتون در استان معمولا ۸ × ۷ مي باشد كه ميتوان تا ۶ × ۵ هم اقدام به كاشت نمود ولي فاصله كمتر از اين موجب در هم رفتن شاخه هاي درختان مجاور در هم شده و باعث كاهش محصول ميگردد. روشهاي كاشت متداول عبارتند از روش كاشت مربع، روش كاشت مستطيل و روش كاشت لوزي كه در اســـــتان بيشتر روش كاشت بصورت مربع مي باشد لازم است قبل از كاشت از محل دقيق چاله ها مشخص و چاله بصورت عميق حداقل در ابعاد ۷/۰ × ۷/۰ × ۷/۰ متر حفر گردد و خاك زراعي رويي با كود دامي پوسيده و در صورت آزمايش خاك و توصيه آزمايشگاه با كودهاي شيميايي توصيه شده توسط آزمايشگاه مخلوط و سپس اقدام به كاشت نهال نمود و بلافاصله آبياري گردد و در صورت امكان بوسيله يك قيم نهالها ثابت گردد.

هرس:

با هرس مناسب ميتوان به درخت شكل مناسبي داد و تعادل موزوني بين رشد رويشي و زايشي بوجود آورد و حداكثر باردهي و عدم سال آوري و در نهايت به تأخير افتادن پيري و مرگ درخت را فراهم ساخت و در انجام هرس به مراحل مختلف زندگي درخت بايد توجه نمود نهال زيتون بايستي در نهالستان بصورت يك تنه پرورش يابد و پس از انتقال به زمين اصلي بايستي نسبت به فرم دهي آن اقدام نمود توصيه ميگردد زيتون بصورت يك تنه پرورش يافته و فاصله بين درختان رعايت گردد زيرا تجربه نشان داده است ميوه هاي بوجود آمده بر روي شاخه هاي تاج بيروني هم بزرگتر و هم داراي روغن بيشتري مي باشند.

آفات و بيماريهاي زيتون:

از جمله آفات مهم زيتون كه در ايران شناسايي شده است ميتوان شپشك سياه زيتون، پروانه برگخوار (جوانه خوار) زيتون، پروانه چوبخوار زيتون، كنه گالي زيتون و اخيراً مگس ميوه زيتون كه بسرعت در چند استان كشور شايع شده و لازم است جهت جلوگيري از شيوع آن نسبت به انتقال نهالهاي سالم و با گواهي بهداشت از استانهاي ديگر اقدام نمود. از بيماريهاي مهم زيتون ميتوان پژمردگي ورتيسيليومي زيتون، بيماري لكه طاووسي زيتون و بيماريهاي پوسيدگي قلمه هاي ريشه دار و نهال جوان زيتون نام برد.

برداشت زيتون:

زيتون پس از رسيدن تغيير رنگ داده و از سبز تيره به طرف زرد شدن و سپس به طرف سياهي مي رود كه اين عمل موجب ميگردد برداشت زيتون بسته به نوع مصرف متفاوت بوده بدين صورت كه جهت مصارف كنسروي بايستي زمانيكه رنگ ميوه از سبز تيره به زردي گرائيد محصول را برداشت نمود ولي جهت مصارف روغني نياز مي باشد كه رنگ ميوه تيره و سياه گردد كه هر چه رنگ ميوه تيره تر شود درصد روغن آن بيشتر مي شود. برداشت معمولاً بصورت دستي و اخيراً با توسعه مكانيزاسيون برداشت مكانيكي با دستگاه هاي برداشت انجام ميگيرد لازم است پس از برداشت محصول را بوسيله سبدهاي مخصوص حمل و به كارخانه انتقال نمود. درخت زيتون معمولاً از سال پنجم شروع به ميوه دهي نموده و بار اقتصادي آن از سال دوازدهم شروع ميگردد متوسط توليد در ايران ۴ تن در هكتار مي باشد كه در صورت مراقبت هاي لازم ميتوان تا ۸ تن در هكتار هم محصول برداشت نمود.

نهال تمشک

تمشک نسبتا از جهت رشد آسان است و با مراقبت مناسب می تواند به طور نامحدود ثمر داده و میوه تولید کند! اگر چه بوته تمشک به طور طبیعی تمایل به رشد در آب و هوای سرد دارد، اما در حال حاضر بسیاری از گونه های این میوه برای کاشت در طیف وسیعی از مناطق مناسب است!

  • نام گیاه شناسی : تمشک
  • نوع گیاه: میوه
  • نیاز به نور خورشید : خورشید کامل
  • نوع خاک : هرنوع خاکی
  • pH خاک: کمی اسیدی مایل به خنثی

دو نوع تمشک وجود دارد که هر دو شرایط خاص خود را برای رشد دارند. تمشک تابستانه یک مرتبه و در فصل تابستان محصول می دهد اما تمشک همیشه بهار دو مرتبه، یکی در تابستان و یکی در پاییز محصول می دهد.



نهال تمشک

کاشت

  • گیاه را اوایل بهار بکارید (یا اواخر زمستان برای مناطق گرم)
  • گیاه را به دور از انواع توت های وحشی و دیگر عوامل احتمالی آفات و بیماری ها در باغ خود نگهداری کنید.
  • چند هفته قبل از کاشت، خاک را با کمپوست و کود چند ساله آماده کنید.
  • تمشک عاشق رطوبت است ، بنابراین سعی کنید ریشه را یک یا دو ساعت قبل از کاشت در آب قرار دهید.
  • سوراخی حفر کنید که به اندازه کافی برای گسترش ریشه فضا داشته باشد.
  • گیاهان را با فاصله حدودا ۳ فوت از هم در ردیف هایی با ۸ فوت فاصله از هم بکارید.
  • پس از کاشت، ریشه را تا اندازه ۸ تا ۱۰ اینچی از خاک کوتاه کنید.
  • بسته به تنوع بوته شما ، ممکن است نیاز به نحوه مراقبت خاصی داشته باشید . داربست یا حصار گزینه های خوبی هستند. اگر شما تصمیم به استفاده از یکی از این موارد دارید، آنها را قبل یا حین زمان کاشت بکار بگیرید تا زمان بلوغ گیاه باعث سردرگمی آن نشوید.

مراقبت

  • مالچ بسیار مهم است در طول فصل به حفظ رطوبت و از بین بردن علف های هرز کمک میکند . همیشه یک لایه ضخیم از مالچ اطراف گیاه نگه دارید.
  • در طول هر هفته یک اینچ آبیاری کنید.
  • تعداد زیادی بوته از ریشه بر سطح خاک سبز می شود. برای افزایش میزان میوه تولیدی مرتبا این شاخه ها را هرس کنید.

هرس

تمشک تابستانه از بوته دو ساله شروع به بار دهی می کند در حالی که همزمان با این کار بوته یک ساله نیز در حال رشد است اما ممکن است برای شما سوال پیش بیاید که کدام بوته دو ساله یا یک ساله است؛ بوته ای که ساقه قهوه ای دارد بوته قدیمی تر و بوته ای که هنوز ساقه سبز دارد همان بوته جوان ماست. بوته قدیمی تر را هرس کنید تا سالی پر محصول داشته باشد.

  • در فصل پائیز هرس کنید. ۶ برگ سبز و سالم را نگهدارید.
  • گیاه را در محیطی با ۱۹ اینچ فضا نگهداری کنید. در فصل تابستان آن را بدون مراقبت خاصی رها کنید تا ردیف هایی که هنوز جوانه نزده اند رشد کنند.
  • تمام ساقه هایی که به صورت کج می رویند قطع کنید.

انواع نهال آلبالو

ارقام نهال آلبالو مجاری ، محلی ، بوترمو . . .

کاشت نهال آلبالو

درخت گیلاس و درخت آلبالو شباهت های بسیار زیادی با هم دارند و تنها تفاوت آن ها با هم این است که درخت آلبالو فضا و حجم کمتری را نسبت به درخت گیلاس اشغال می کند و همچنین میوه های درخت آلبالو از گیلاس کوچکتر است .  ارتفاع درخت آلبالو بین دو متر تا چهار متر است و تاکنون ارتفاع بیشتری از این درخت زیبا دیده نشده است اما ریشه های آن بسیار بلند و پرقدرت است که تقریبا تا پنج متر هم می رسد . پرورش درخت آلبالو کاری تقریبا ساده است و از روش های گوناگونی می توان آن را پرورش دارد .

روش های پرورش درخت آلبالو عبارت اند از :      کاشت بذر     ،  پیوند    ،   پاجوش

البالو مجاری

آلبالو مجاری

بعد از کاشت بذر بیشترین روشی که برای پرورش درخت آلبالو استفاده می شود روش پاجوش است که از سایر روش ها بسیار آسان تر است .

نکته ی دیگری که در مورد پرورش درخت آلبالو باید بدانید این است که درخت آلبالو احتیاج به هرس کردن ندارد مگر در زمان هایی که شاخ و برگ های آن دچار آسیب و شکستگی شده باشد که در چنین شرایطی حتما درخت را هرس کنید تا به بقیه ی درخت آسیب وارد نشود .

خاک درخت آلبالو باید خاک بسیار مرغوب باشد تا درخت به خوبی در آن رشد کند و یکی از مواد معدنی ای که این درخت به آن احتیاج دارد و باید حتما در خاک آن بشد تا درخت از آن تغذیه کند پتاس است که به رشد بهتر گیاه کمک می کند و از سرما زدگی جلوگیری می کند.

نهال تنسگل

تنسگل میوه‌ای از خانواده آلوها که بیشتر در مشهد یافت می‌شود.

به علت فسادپذیری بالا این میوه را نمی‌توان به شهرهای دیگر فرستاد در نتیجه این میوه در سایر شهرها کمتر شناخته شده است.

تنسگل همچنین نامی دخترانه است ( تن از گل ) . در جنوب خراسان، مشخصا درفردوس ، این میوه با نام طناسگل ( طناز گل ) شناخته می شود . علت این نام گزاری شاید به خاطر درون الوان این میوه است . میوه ی تنسگل در حقیقت نوعی ناهنجاری در آلوهای مختلف پس از پیوند زدن به حساب می آید ؛ یعنی وقتی جوانه ی آلو را به پایه ی آلوچه ، بادام و سایر گیاهان هم خانواده پیوند می زنند ، گاهی محصول کار تناسگل از کار در می آید که ظاهری شبیه آلو دارد اما در طعم و مخصوصا رنگ درونی بسیار متفاوت است ؛ به همین علت این میوه را نمی توان از کاشت هسته بدست آورد .

تنسگل

مرا کلیک کن

نهال شاه توت

از آنجائیکه درختان توت واریته های مختلفی دارند در آب و هوای متفاوت از نسبتاً گرم تا معتدل و حتی نزدیک به سرد کاشته می شوند در شرایط ایران مرکزی از ۱۰ درجه بالای صفر و در گیلان مازندران از حدود ۱۲ درجه بالای صفر در بهار رشدش را آغاز می کند و بهترین گرما در جریان بهار و تابستان برای آنها بین ۲۵ تا ۳۵ درجه سانتی گراد است. در سرمای ۲ تا ۴ درجه سانتی گراد زیر صفر برگهای توت یخ زده و می ریزند درخت توت گیاهی نور پسند است نور خورشید باعث تقویت رشد و افزایش شاخ و برگ درخت شده تابش نسبتاً شدید باعث کوتاهتر شدن فاصله میان گره ها و کوچکتر شدن برگها می شود ولی وزن خشک گیاه را افزایش می دهد.

شاه توت

مرا کلیک کن

آبیاری

همه گونه های توت از نظر مصرف آب پرنیازند در نقاطی که کاشته می شوند باید سالیانه حداقل ۶۰۰ میلی متر باران، آن هم به صورت یکنواخت در طول سال وجود داشته باشد تا به آبیاری مصنوعی نیاز نباشد. نهالها در ابتدای کشت و زمان جوانی به آب بیشتری نیاز دارند و باید هر هفته یک الی ۲ بار آبیاری شوند ولی بتدریج با بالا رفتن سن درختان نیاز آبی آنها کمتر می شود. در نقاط کم آب درختان مسن باید حداقل هر ۱۰ الی ۱۵ روز یکبار آبیاری شوند.

خاک

خاکهای شنی لومی برای رشد درختان توت بسیار مناسبند مخلوط بودن خاک با مواد پوسیده گیاهی مثل برگ یعنی هوموس به خاک امکان تنفس و به باکتری های موجود در آن امکان فعل و انفعالات زیادتر و بهتری را می دهد. زمینهایی که قابل نفوذ آب نبوده و رطوبت را مدت زیادی در خود نگهدارند و با تلاقی شوند مطلقاً استعداد کاشت درختان توت را ندارند همچنین در خاکهایی که در اثر تابش خورشید سله بسته و شکاف بردارند نباید توت کاشت. در زمینهای رسی که قابلیت نفوذ هوا در آن کم است ( زمینهای سرد) رشد و نمو درختان توت غیرمنظم و بسیار کند می شود. درخت توت درخاکهای خنثی رشد مناسبی نشان می دهد بطوریکه میتوان آنرا جزو گیاهان خنثی پسند بحساب آورد. بهترین PH برایش بین ۶ تا ۷ می باشد.

کود

کودها علاوه بر اینکه قدرت مقاومت درختان را در مقابل سرمای شدید به بالا می برند در مقابل آفات و بیماریها آنها را مقاوم تر می کنند. کود کافی و صحیح گل دادن و تبدیلشان به میوه را در بهار تسریع و تولید میوه به مقدار زیاد را مطمئن می کند. به منظور آگاهی از مقدار کود مورد نیاز باید اولاً نوع خاک شناسایی شود ثانیاً مقدار کود موجود در آن را به کمک تجزیه شیمیایی معلوم کرده و مقداری را که باید به خاک اضافه شود نیز محاسبه کرد. مقدار کود ازته ۱۰۰ کیلوگرم درهکتار به صورت N و همچنین ۱۰۰ کیلوگرم در هکتار کود فسفر به صورت P2O5 می باشد این کودها را نه یکبار بلکه در چند بار و در فواصل معین همه ساله به باغ توت می دهند. بطوریکه جمع سالیانه آنها ۱۰۰ کیلو از هر کود در هکتار شود.

انواع نهال زردآلو

ارقام نهال زردآلو شاهرودی ، قره شیرین ، ویکات ، مورپارک ، شکرپاره ، قیسی . . .
زرد-الو-جهانگیریه

زردآلو جهانگیریه

زرد-الو-شاهرودی

زردآلو شاهرودی

زرد-الو-هلنا

زردآلو هلنا

شرایط کاشت٬ نگهداری و تکثیر :

این درخت در هوای معتدل گرم بهتر از نقاط دیگر رشد می کند در نقاط سرد باید آن را در مقابل آفتاب کاشت. در زمینهای قابل نفوذ و گرم٬ بهتر از زمینهای رسی و مرطوب رشد کرده و محصول می‌دهد.درخت زردآلو در سال‌های اول رشد و بخصوص در فصل رشد به آبیاری فراوان نیاز دارند. لازم به توضیح است که آبیاری این گیاه به روش کرت بندی نباید صورت گیرد زیرا هم به ریشه‌ها اجازه تنفس داده نمی شود و هم از طریق تماس مستقیمی که طوقه با آب دارد درخت را بیمار می کند .



زردآلو لاسگردی

در باغ زردآلو٬ فاصله بین این درختان از یکدیگر ۶ تا ۷ متر منظور می گردد پایه های انتخابی برای زردآلو ، بادام و هلومی باشد ولی پایه زردآلو مناسبتر است.

تکثیر این گیاه به دو طریق انجام میپذیرد:

  • از طریق کاشت مستقیم بذر
  • از طریق پیوند زدن

که شیوه دوم محصول بهتری داده و رواج بیشتری دارد.

درخت زردآلو به زخم بسیار حساس است به طوری که در صورت ایجاد کوچکترین زخم٬ مورد حمله آفات قرار میگیرد. اگر چنانچه پوسته براحتی جدا شود یا اینکه تنه حالت پوکی داشته باشد درخت بیمار است .

تکثیرِ درختِ زردآلو :

درختِ زردآلو از هستۀ آن پرورش داده می‌شود، یعنی‌‌ همان شیئِ سنگ مانندی که در وسطِ میوۀ آن قرار دارد. ۳ تا ۴ سال نیز طول می‌کشد تا گیاه از مرحلۀ نهال بودن به درختی که بارِ میوه می‌دهد، انتقال یابد. مانندِ سایرِ درختانِ میوه مردم دوست ندارند که این مدتِ طولانی را منتظر بمانند؛ آن‌ها به گلخانه‌ها رفته و درخت هایِ جوانِ زردآلو را خریداری می‌کنند و در باغ یا باغچه‌شان می‌کارند. درختانِ کوچکی که در گلخانه‌ها موجودند، دو سال سن دارند. درختِ کوچکی که از گلخانه خریداری می‌کنید به دو سالِ دیگر زمان نیاز دارد تا اولینِ بارِ میوۀ خود را تولید کند. 

نکته مهم: میوه هایِ درختِ زردآلو بر رویِ چوبِ سالِ دوم رشد می‌کنند. این امر را در هنگامِ هرس کردنِ درخت، به خصوص در سال هایِ اولِ زندگی‌اش، مدِ نظر قرار دهید. 

آیا تصمیم دارید درختِ زردآلوتان را از هستۀ آن رشد دهید. در اینجا به شما آموزش می‌دهیم که چگونه این کار را انجام دهید: 

ابندا هستۀ زردآلو را به مدتِ ۲۴ ساعت در آب خیس کنید. هسته را در میانِ دستمال کاغذی‌های مرطوب، ماسۀ مرطوب و یا کودِ گیاهی مرطوب قرار داده و در ادامه آن را داخلِ یک کیسۀ پلاستیکی در بسته بیاندازید. سپس آن را حداقل به مدتِ ۱ ماه داخلِ یخچال قرار دهید. پس از یکماه هسته‌تان برایِ کاشت و پرورش در خاک آماده است. 

 

کاشتِ درخت‌های زردآلو :

منطقه‌ای را در باغ یا باغچۀ خود انتخاب کنید که در معرضِ نورِ کاملِ آفتاب قرار دارد. یک چالۀ عمیق در آن قسمت حفر کنید. در صورتِ امکان مقدار زیادی کودِ کمپوستِ اضافه نشده به آن بیافزایید. آن را به خوبی با خاکِ ساده مخلوط کنید. اگر نهالی که خریده‌اید در گلدان قرار دارد به آرامی گلدان را بشکنید تا بتوانید ریشه‌ها را خارج کنید؛ این کار را به گونه‌ای انجام دهید که به ریشه‌ها آسیبی وارد نشود. اگر ریشۀ نهال‌تان در پلاستیک است، پلاستیک را درآورید و ریشه‌ها را به آرامی از هم باز کرده و داخلِ گودالی که حفر کرده‌اید، قرار دهید. 

سپس داخلِ گودال را با خاک پُر کنید، تا سطحِ خاک به آن قسمت از از گیاه که قبلاً نیز در گلدان با خاک پوشانده شده بود برسد. در صورتِ نیاز می‌توانید خاکِ بیشتری اضافه کنید. 

 

چگونه درختِ زردآلو را پرورش دهیم : 

هنگامی که درختِ زردآلویتان را کاشتید، باید به سرعت رشد کند. توصیه می‌کنیم که نهال را در سالِ اولِ زندگی‌اش به یک تیرکِ قائمِ چوبی ببندید؛ زیرا باد هایِ شدید می‌توانند نهالتان را خم کنند و موجب شوند که تنۀ آن با زاویه و کج رشد کند. باد‌های بسیار شدید همچنین ممکن است موجبِ نوسان تاب خوردنِ نهال و آسیب دیدنِ ریشه هایِ آن شوند. 

به این گیاه در اواخرِ زمستان و اوایلِ پاییز و سپس در هنگامِ میوه دهی تقویت کننده بدهید. 

هر بهار قبل از باز شدنِ جوانه‌ها به درختتان، روغن هایِ غیر فعالِ مخصوصِ درختانِ میوه را اسپری کنبد؛ این کار بسیاری از آفات را از بین می‌برد. 

ما شدیداً توصیه می‌کنیم که برنامۀ اسپری کردن هم برایِ جلوگیری از آفات و هم برای بیماری‌های درخت صورت بگیرد. اگر از اسپری هایِ مخصوصِ آفات و یا بیماری‌ها استفاده می‌کنید، دستورالعمل هایِ نوشته شده بر رویِ برچسب را با دقت رعایت کنید. در هنگامِ سمپاشی و اسپری کردن نیز از لباس‌ها و ماسکِ محافظ استفاده کنید. 

میوه‌ها را قبل از اینکه کاملاً برسند از درخت جدا کنید. آن‌ها به محضِ چیدن نرم و رسیده می‌شوند. نگه داری و ذخیره سازی میوه‌ای که هنوز سفت است آسان‌تر است. میوه‌ها را در مکانی خنک و خشک و به دور از نورِ آفتاب ذخیره سازی کنید. 

 

هرس کردنِ درختِ زردآلو :

همانندِ همۀ گیاهان، هرس کردنِ درختانِ مستقر شده برایِ سلامتِ آن‌ها مفید است. این کار به محصول دهیِ بیشتر منجر می‌شود. درختِ زردآلو را سالانه در اواخرِ زمستان و یا اوایلِ بهار، قبل از اینکه رشدِ درخت در سالِ جدید آغاز شود، هرس کنید. 

ابتدا شاخه هایِ مرده و یا نا‌سالم را از درخت جدا کنید. مناطقی را که در آن رشدِ شاخه‌ها بسیار زیاد است را نیز هرس کنید. این کار به رسیدنِ نور خورشید و جریان یافتنِ هوا به کلِ قسمت هایِ درخت کمک کرده و به سلامت و رشدِ عمومیِ آن کمک می‌کند. شما همچنین می‌توانید شاخه‌ها را به منظورِ شکل دهی به درختتان هرس کنید. 

نکته: هنگامِ هرس کردن به یاد داشته باشید که میوه‌ها بر رویِ چوبِ سالِ دوم رشد می‌کنند. بنابراین در سال هایِ اولیۀ عمرِ درختتان آن را به صورتِ مختصر و سبک هرس کنید تا محصول دهیِ آن را به حداکثر برسانید.

انواع نهال انار

آموزش کاشت نهال انار

بعد حفر گودال و پس از مخلوط کردن مقداری کود حیوانی کاملا پوسیده به غرس نهال اقدام و پس از غرس نهال خاک اطراف آن را لگد کوب می شود تا ذرات خاک به حد ممکن به یکدیگر چسبیده و ریشه را محکم نگه دارند.

در هنگام کاشت نهال باید دقت نمود که تا قسمت یقه وارد خاک شود.درصورتی که ته چاله لایه خاک رس وجود داشته باشد مقداری ماسه با خاک مخلوط کنیم و در ته  چاله نیز یک بیل کود حیوانی مخلوط  می گردد.
نهالها با دقت در عمق مناسب گذاشته و با خاک معمولی اطراف آن پر میشود.

در خاکهایی که شرایط کافی برای پرورش ورشد درخت ندارند بعد برداشتن خاک چاله و ریختن خاک مرغوب مقداری کود آلی(خاک برگ یا کود دامی) کاملا پوسیده و کود فسفره با خاک مخلوط میشود.
پس از انجام این مقدمات اقدام به آبیاری نموده که پس از آن مقداری از خاک نشست خواهد کرد که لازم است مجددا کمی خاک پای نهال ریخته شود.

انار

نهال انار

نهال بادام

ارقام نهال بادام . . .

درختان بادام با قدی کوتاه، کوچک و متراکم هستند. آن‌ها حدود ۳۷.۵ تا ۷۵ سانتی‌متر ارتفاع دارند. بادام‌ها داخلِ میوه‌هایِ کوچکی که شبیه به هسته هلو هستند رشد می‌کنند. اگر چه این پوسته‌های چرم مانند که دور دانه خوراکی بادام را گرفته‌اند از نظر تکنیکی، میوه به حساب می‌آیند، اما از نظر مردم پوسته دانه هستند و خوراکی نیز نیستند.
اگر می‌خواهید بادام‌های خوشمزه خوراکی را از درختت‌ان برداشت کنید، باید بادام شیرین بکارید و نه بادام تلخ. این دو نوع از بادام درختانی کاملاً متفاوت دارند. بادام‌های تلخ در خود سیانید دارند و تلخ هستند، بنابراین شما باید از پرورش این درخت‌ها خودداری کنید. هم‌چنین انواعی دیگر از درخت‌های بادام، تنها به خاطرِ ظاهر زیبای شکوفه‌های‌شان پرورش داده می‌شوند و اصلاً میوه‌ای تولید نمی‌کنند. بنابراین قبل از اینکه نهال بادام‌تان را خریداری کنید، در مورد نوعِ مورد نظر پرس‌و ‌و و تحقیق کنید.
حتی درخت‌های بادام‌های خوراکی هم زمانی که به شکوفه می‌نشینند، بسیار زیبا و دوست داشتنی هستند. این درختان مانند درخت مغز‌های دیگر (مانند گردو)، حیاط یا باغ‌تان را کثیف نمی‌کنند.
درخت بادام در اصل از خاورمیانه آمده و در آب و هوای سرد رشد نمی‌کند.

بادام

نهال بادام

 

کاشت درخت بادام
شما می‌توانید برای کاشت درخت بادام، نهال آماده آن را از مغازه‌های گل‌فروشی تهیه کرده یا دانه تازه و فرآوری نشده آن را در خاک بکارید. مکانی که برای کاشت انتخاب می‌کنید، باید بسیار نورگیر و آفتابی باشد، به طوری که امکان جمع شدن آب در اطراف ریشه‌های درخت‌تان وجود نداشته باشد.
ابتدا مکانی که می‌خواهید در آنجا دانه‌تان را بکارید، شخم بزنید تا خاک زیر دانه‌تان نرم و سبک باشد. سپس دانه را در عمق ۲.۵ تا ۵ سانتی‌متر زیر خاک کاشته و روی آن را بپوشانید. بهتر است که این کار را در پاییز انجام دهید تا دانه‌تان زمستان را به سلامت از سر گذرانده و در بهار جوانه بزند. مکان کاشت دانه یا دانه‌های بادام را با صفحه سنگین مشبک محافظ بپوشانید تا از جویده شدن دانه‌های‌تان توسط حیوانات جلوگیری کنید.
شما هم‌چنین می‌توانید به جای کاشت دانه، نهال آماده بادام را خریداری کرده و در باغ یا باغچه‌تان بکارید. برای کاشت نهال حفره‌ای را در زمین ایجاد کنید که بزرگ‌تر از گلوله ریشه‌ نهال‌تان باشد. همچنین کل خاک را از قبل، شخم بزنید تا خاک زیر ریشه‌های نهال‌تان سفت نباشد. می‌توانید هنگام شخم زدن کمی ماسه به خاک‌تان اضافه کنید تا زهکشی آن را افزایش دهید. نهال‌تان را در‌‌ همان عمقی در خاک بکارید، که هنگامی که آن را خریداری نمودید کاشته شده بود.
برخی از انواع بادام خودلقاحی نمی‌کنند و بنابراین نیاز است که چند نهال خریداری کنید تا درخت‌تان میوه بدهد. قبل از خریداری نهال این مسأله را با فروشنده چک کنید تا از گرفتن نهالی که به تنهایی میوه نمی‌دهد، اجتناب کنید یا چند نهال بخرید. اگر می‌خواهید چند نهال را در باغ یا باغچه بکارید باید میان هر کدام از آنها ۶ تا ۹ متر فاصله بدهید.

مراقبت از درخت
در طول سال اول سخاوتمندانه به نهال‌تان آب بدهید. به گونه‌ای که در طول تابستان هفته‌ای یک‌بار آن را غرق آب کنید. در بهار نیز می‌توانید به نهال‌تان تقویت کننده استاندارد بدهید.
هرازگاهی نهال‌تان را از نظر وجود آفاتی مانند شته‌ها یا حشرات جونده برگ، مانند کرم‌ها بررسی کنید. شما می‌توانید در صورت لزوم با صابون‌های حشره‌کش استاندارد، آفات را مهار کنید. بادام شکوفه‌های بسیار شیرینی را در فصل بهار تولید می‌کند تا زنبور‌ها را برای گرده‌افشانی به سوی خود جذب کند. بنابراین اگر زنبور‌های زیادی در اطراف درخت‌تان هستند نگران نشوید؛ این‌‌ همان چیزی است که شما و گیاه‌تان می‌خواهید اتفاق بیافتد.
یک عفونت قارچی وجود دارد که ممکن است درخت بادام را درگیر کند. اگر گیاه‌تان به این قارچ مبتلا شود، برگ‌های گیاه‌تان قهوه‌ای شده و به سمت بالا فر می‌خورند. اگر چنین اتفاقی برای درخت شما افتاد، فوراً برگ‌های آلوده را بکنید و دور بریزید. سوزاندن این برگ‌ها نیز فکر خوبی است، بدین ترتیب قارچ‌ها نمی‌توانند گسترش پیدا کنند. هر برگ آلوده افتاده در اطراف گیاه‌تان را نیز با چنگک جمع‌آوری کنید. اگر نتوانستید عفونت قارچی را کنترل کنید، ممکن است مجبور باشید درخت‌تان را با اسپری بوراکس اسپری کنید (یک درمان رایج ضد قارچ برای درختان میوه و درختان مغز‌ها).
درخت بادام از هرس کردن به طور مختصر و مرتب سود می‌برد، اما این مسأله‌ای است که انجام نادرست آن خطراتی را در پی دارد. هرس نامناسب می‌تواند این درختان را بکشد. بنابراین بهتر است از یک متخصص بخواهید این کار را انجام دهد و در صورتی که می‌خواهید این کار را در آینده خودتان انجام دهید، دفعه اول در حالی که او این کار را می‌کند، آموزش ببینید.

انواع نهال گیلاس

نهال گیلاس

ارقام نهال گیلاس فرنگی ، پایه کوتاه ، تک دانه ، چینی ، شیشه ای . . .

گیلاس-رژینا

گیلاس رژینا

گیلاس-تک--دانه

گیلاس تک دانه

کشت درخت نهال گیلاس

گیلاس-صورتی

گیلاس صورتی

مناسب ترین منطقه کشت درختان گیلاس معمولا مناطقی است که عاری از خطر سرمازدگی و بادهای شدید می باشد. در مناطقی که درجه حرارت ها خیلی زود بالا می رود و دوره خواب زمستانه این درختان قبل از بهار شکسته می شود، در معرض خطر سرمازدگی بهاره قرار می گیرند. زیرا حساسیت گل های آنها به سرما زیاد می باشد.مقاومت جوانه های آن تا حدود دمای ۲۵-سانتی گراد را تحمل می کند.

گلها به رنگ سفید یا به رنگ سرخ ، معمولا با دمگل فرعی است .در گیلاس گلها فقط روی جوانه‌هایی که در آنها برگهای همراه نسبتا زودتر در تابستان باز می‌شوند، بوجود می‌آید.سطح پراکندگی و انتشار این درخت خیلی وسیع است یعنی در آب و هوای گرم معتدل و سرد معتدل سبز شده و محصول کافی می دهد. بهترین هوا برای زندگی این درخت نقاط معتدل سرد مانند نواحی کوهستانی می‌باشد .کاشت این گیاه در مناطقی که دارای بارانهای زمستانه خوب و تابستانهای خشک و خنک هستند ایده‌آل می‌باشند.

درخت گیلاس در هر نوع زمین روئیده و رشد کافی می نماید. فقط از زمینهای رسی مرطوب و یا خیلی خشک گریزان هستند. درخت گیلاس را در هر جهت می کارند ولی در فرمهای پهن از کشت آن رو به جنوب یعنی نقاطی که در مقابل آفتاب قرار می گیرد باید خودداری نمود.

نهالِ این گیاه را در فصلِ بهار یا تابستان به باغ یا باغچه خود منتقل کنید..بعد از کاشت نهال ۳تا ۴ سال طول می کشد تا درخت به میوه دهی برسد ارتفاع درخت گیلاس به ۶ تا ۹ متر میرسد گیلاس دو نوع دارد یک نوع آن همان گیلاس شیرینی اسن که شما می کارید و از آن بهره می برید و نوع دیگر آن گیلاس ترش است

برای اینکه سرعت رشد گیاه بالا برود از تقویت کننده جامد در اطراف گیاه استفاده کنید تا به آرامی خود در اطراف آن آزاد شود .برای اینکه گیاه آفت نزند به آن قبل از باز شدن شکوفه ها هر بهار از اسپری های مخصوص بزنید و اگر دچار آفت شد هر بهار قبل از اینکه میوه بدهد سمپاشی کنید .مانند هر درخت دیگری این درخت هم احتیاج به هرس کردن دارد پس قبل از اینکه درخت شکوفه بدهد در اوایل بهار آن را هرس کنید و شاخه های اضافی آن را جدا کنید تا به همه جای درخت نور خورشید به درستی برسد .

انواع نهال خرمالو

ارقام نهال خرمالو موزی ، گوجه ای ، سیبی ، انبه ای . . .

خرمالو-انبه-ای

خرمالو انبه ای

خرمالو-سیبی

خرمالو سیبی

خرمالو-گوجه-ای

خرمالو گوجه ای

کشت درخت خرمالو

 

گیاه خرمالو آفتاب دوست است و در مناطق محصور و در مناطقی که دارای آب و هوای خنک و معتدل با آفتاب کافی است دارای رشد و عملکرد مطلوبی است و در مناطقی که هوا کمی سرد است باید اطراف آن محصور گردد تا از خسارات ناشی از سرما و یخ‌زدگی محافظت گردد. خرمالو در عین حال گیاهی مقاوم به سرما است. گیاه خرمالو در مناطق گرم و نیمه گرم تا ۱۲- درجه سانتی‌گراد را تحمل می‌نماید، ولی به سرمای زمستان نیازمند است.

درخت خرمالو در دامنه وسیعی از خاک‌های مختلف با بافت متوسط و زهکشی مناسب و حاصلخیز و حتی در خاک‌های رسی با بافت سنگین رشد می‌نماید. این درخت در مناطقی که اسیدیته خاک بین ۵/۶ تا ۵/۷ باشد دارای رشد مطلوب است و تحمل آن نسبت به خشکی و کمی آب قابل ملاحظه است، ولی آبیاری آن با آب کافی، عملکرد محصول را به نحو قابل توجهی افزایش می‌دهد. درخت خرمالو دارای ریشه‌های قوی است و هنگام غرس نهال خرمالو باید در گودالی عمیق کاشته شود. زمان رسیدن به حداکثر محصول به ۷ الی ۱۰ سال زمان نیاز دارد.

 

 

خاک مناسب

خاک مناسب برای درخت خرمالو باید سبک و قابل نفوذ به آب و حاصلخیز باشد.
بهترین خاک برای این درخت، خاک‌ مرطوب و خنک است که اصولاً باغات قدیمی که
خاک‌های حاصلخیزتری دارند بهتر جواب می‌دهند؛ به همین دلیل بهتر است افرادی
که می‌خواهند اقدام به کشت این گیاه نمایند داخل باغچه منازل را از خاک
باغات قدیمی پر کنند. علت موفقیت کاشت این درخت در بعضی از منازل همین امر
است، زیرا بعضی از افراد برای باغچه منازل از خاک مراتع استفاده می‌کنند که
برای کاشت و پرورش این گیاه مناسب نیست .

 

درخت خرمالو نیاز به کودهای دامی فراوان دارد. اما به این نکته نیز باید توجه
داشت که از کودهای پوسیده دامی استفاده گردد و نه از کودهای تازه و
نپوسیده. همچنین بهتر است داخل منازل به دلیل این که حجم خاک باغچه کم و
محیط رشد ریشه محدود است، جهت تغذیه درختان خرمالو از کودهای نیمه آلی به
نام ورز استفاده گردد. در اسفند ماه پس از رفع سرمای زمستان به ازای هر
درخت خرمالو ۴ تا ۵ کیلوگرم ورز در سطح باغچه پخش می‌کنند و عمل شخم‌زنی را
انجام می‌دهند.

در حین عمل شخم‌زنی باید به این نکته توجه شود که حتماً زمان آن در اسفند ماه باشد. با
توجه به این نکته که درخت خرمالو به شخم عمیق نیاز ندارد (چون اگر ریشه‌ها
آسیب ببینند به‌سختی و دیر ترمیم می‌گردند)، پرورش دهندگان باید برای دو
نکته ذیل اهمیت ویژه‌ای قایل شوند:

۱- از کودهای پوسیده دامی استفاده شود.

۲- شخم سطحی باشد.

این دو مورد از عوامل موفقیت در پرورش این گیاه محسوب می‌شود .

 

کود های مورد نیاز

خرمالو ه مواد غذایی کمی نیاز دارد و در مناطقی که کود گیاهی در دسترس می باشد

به کود شیمیایی نیاز نخواهد بود ولی در صورت عدم وجود کود گیاهی، میتوان از
ترکیبی از کودهای شیمیائی N-P-K به نسبت ۱۰-۱۰-۱۰ استفاده نمود. کود را
باید اواخر زمستان و اوائل بهار در پای درختان پخش نمود.

 

 

انواع نهال گلابی

ارقام نهال گلابی آنجو ، درگزی ، اسپادانا پیش رس ، اسپادانا دیر رس ، فرنگی ، شاه میوه ، رد استار ، بلک استار

گلابی-اسپادانا

گلابی اسپادانا



گلابی شاه میوه

کاشت نهال گلابی

گلابی-رد-استار

گلابی رد استار

گلابی-بلک-استار

گلابی بلک استار

محلی را انتخاب کنید که نور خورشید را کامل دریافت کند. چاله عمیقی حفر کنید. در صورت دسترسی مقدار زیادی کود تجزیه شده اضافه کنید و آن را با خاک باغ کاملاً مخلوط کنید. اگر درختی که خریداری کرده‌اید در داخل ظرفی از کود گیاهی باشد، آن را در گلدان قرار دهید. مفید است (اما لازم نیست) که گلدان را سوراخ کنید تا به ریشه اجازه دهد به راحتی از گلدان خارج شود. هنگام ایجاد سوراخ مراقب باشید ریشه را قطع نکنید، زیرا می‌توانید به جای کمک، آسیب بزنید. اگر درخت در کیسه کرباس است از کیسه در آورید. ریشه را به آرامی در سوراخ حفر شده قرار دهید.

گیاه را خاک کنید. خاک را به طور کامل خیس کنید. در صورت نیاز خاک بیشتری اضافه کنید.

طریقه رشد درخت گلابی
رشد درخت گلابی آسان است. هنگامی که درخت کاشته شد، با مراقبت کم به خوبی رشد می‌کند. پس از کاشت درخت گلابی جدید توصیه می‌شود درخت را در سال اول زندگی به چوب حایل کنید. باد‌های قوی می‌تواند نهال جوان شما را خم کنند و باعث شوند تنه با زاویه رشد کند. هم‌چنین می‌توانند درخت را تاب دهند و به ریشه‌ها آسیب بزند.
نکته کود‌های سُنبله برای افزایش رشد درخت گلابی جدید شما خوب هستند. سنبله به آرامی کودی آزاد می‌کند که به طور ویژه برای درختان میوه فرموله شده است.
تعداد و اندازه گلابی‌ها به مسائلی وابسته است. گاهی اوقات طبیعت شکوفه‌های زیادی را از طریق گرده‌افشانی ایجاد می‌کند. گاهی تعدادی از شکوفه‌ها دچار سرمازدگی می‌شوند. ممکن است در یک سال خوب، تعداد گلابی‌ها زیاد ولی اندازه آنها کوچک باشد. پرورش‌دهندگان می‌توانند برای حل این موضوع تعدادی گلابی نارس را در اوایل فصل حذف کنند. آیا شما هم باید این کار را بکنید؟ مسلماً در چند سال اول پرورش‌تان نه، زیرا تجربه کافی برای قضاوت در مورد اینکه آیا بچه گلابی بیش از حد روی درخت وجود دارد، ندارید. اما توصیه می‌کنیم هر گلابی که توسط حشرات آسیب دیده است را جدا کنید تا شرایط را برای رشد بیشتر گلابی‌های سالم مهیا کنید.
هر بهار قبل ازشکوفه‌زنی جوانه‌ها، اسپری خفتگی به درخت میوه بزنید تا انواع حشرات را از بین ببرد.
درخت گلابی و میوه آن نسبت به سایر درختان میوه کمتر مستعد ابتلا به حشرات و بیماری‌ها است. اگر از اسپری حشره یا آفت‌کش استفاده می‌کنید، توصیه می‌کنیم راهنمایی‌های روی برچسب را با دقت مطالعه کنید و هنگام سم‌پاشی از لباس محافظ و ماسک استفاده کنید. (رهایی از شر آفات گیاهان)

هرس درخت گلابی
مانند سایر گیاهان، هرس درختان تازه کاشته شده برای سلامتی آنها لازم است. درختان گلابی را سالانه در اوایل بهار، قبل از آغاز رشد سال جدید، هرس کنید.
ابتدا شاخه‌های مرده یا ناسالم و انتها‌ی آنها را جدا کنید. تنه اصلی و هر شاخه در ارتفاع را که با نردبان می‌توانید به میوه آن برسید، هرس کنید. مناطقی که رشد انبوه دارند را نیز هرس کنید. این کار باعث نفوذ نور خورشید و هوا برای افزایش سلامت و رشد درخت می‌شود. از طرفی این کار برای حفظ زیبایی ظاهری درخت لازم است.

انواع تاک انگور

ارقام تاک انگور:    شاهانی ، لعل ، کشمشی ، رطبی موسکات ، کندری، فرانسوی، عسکری، صاحبی ، شیرازی، رویال کالیفرنیا ، تامسون، یاقوتی، قرمز، شصت عروس، سردشت. . .

روش کاشت در پایین صفحه . . .

انگور-تامسون

انگور تامسون

یاقوتی

انگور یاقوتی

قرمز

انگور قرمز

شمشیری

انگور شمشیری

انگور-عسگری

انگور عسکری

انگور-صاحبی

انگور صاحبی

انگور-شیرازی

انگور شیرازی

انگور-فرانسوی

انگور فرانسوی

انگور-یاقوتی

انگور یاقوتی

انگور-رویال-کالیفرنیا

انگور رویال کالیفرنیا

سر-دشت

انگور سردشت

کندری

انگور کندری

انگور-موسکات

انگور موسکات

کاشت انگور

در پاییز و پیش از کاشتن نهالهای انگور نخست روی زمین کودهای معدنی و الی را به مقدار لازم ریخته انگاه با یک شخم عمیق انها را به زیر خاک میفرستند.سپس زمین را به صورت جوی پشته در می اورند نهالها را روی پشته و کنار جوی کاشته میشود.هنگام کاشت چاله ها را به عمق حدود ۵۰cm کنده نهالها را در انها می کارند چاله که در انها نهال کاشته میشود به صورت ۵۰*۵۰کنده و داخل انها مقداری کمپوست کهنه و فسفر و اهک میریزند این مواد برای رشد نهالها مفیدند ولی نباید زیاده روی نمود که نهالها صدمه دیده و ریشه هایشان بسوزد در باغهای بزرگ نهالها را با فاصله ۱۲۰تا ۱۵۰سانتی متر از یکدیگر میکارند و بر روی سیم میبندند.

بهترین زمان برای کاشت نهال اوایل بهار یعنی پیش از باز شدن جوانه هاست. نهال را طوری میکارند که حداقل۲جوانه اش داخل خاک مانده ولی سرشان حدود ۵سانتیمتر خارج از خاک باشد و سپس چاله ها را با مخلوطی از خاک و کود پر کرده سر نهالها را حدود ۱سانتیمتر میبرند.پس از اتمام خاک ریزی خاکهای اطراف نهال را به شدت فشار میدهند و به دنبال ان به شدت ابیاری میکنند.کودها را همه ساله باید به نهال داد ولی نه در کنار گیاه یا در سطح چاله های قبلی بلکه در فاصله ای متناسب با رشد ریشه هایشان و دور از تنه.

بعد از رفع خطر سرمای بهار و کمی پیش از باز شدن جوانه ها بدون توجه به ارتفاعی که نهال رسیده انرا از بالای جوانه سوم میبرند به طوری که برای نهال۳جوانه باقی بماند در بهار یا تابستان پس از انکه جوانه ها رشد کردند به محض اینکه یکی از انها به۲۰سانتیمتر رسید دو جوانه دیگر را از ته هرس میکنند و جوانه۲۰ سانتی متری را یه عنوان شاخه اصلی بحساب اورده و به قیم مبندند.در اواخر پاییز شاخه اصلی را به۶ جوانه میرسانند و شاخه های دیگر را هرکدام به ۲جوانه محدود میکنند.این هرس باید همه ساله به همین ترتیب تکرار شود تا شاخه اصلی درازای مورد نظر برسد.

هرگاه نهال از بازار خریداری شده باشد انرا تا ۲۴ ساعت داخل اب میخوابانند به طوریکه اب انها را خوب بپوشاند. سپس ان را بیرون اورده یکساعت در هوای ازاد گذاشته سپس فورا انها را در محل اصلی به روش بالا کاشته و اب فراوان میدهند.

 

کود های مورد نیاز

الف)کودهای معدنی:ازت برای کوددهی باغهای انگور استفاده میشود که میتوان به عنوان کودبرگی با غلطت یک درصد هم داد.زیاده روی در دادن کودهای ازته اثرات منفی در رشد دارد که مهمترین انها عبارتند از رشد بیش از حد و بهم زدن رشد طبیعی گلها ودر نتیجه کم شدن محصول و حساسیت گیاه در مقابل سرمای زمستان.

فسفر به عنوان کود فسفره از سوپر فسفات استفاده میشود که در اب محلول است.

پتاسیم:برای ساختن ساختمان برگها و چوبی و سخت شدن شاخه بویژه ساقه ها و همچنین برای رسیدن شاخه های انگور وجودش لازم است.

منیزیم:یکی از کودهای اصلی مورد نیاز است وجودش در برگها برای ساختن کلروفیل و در نتیجه جذب co۲ از هوا وتبدیل ان به قند ضروری است و معمولا به صورت سولفات منیزیم به زمین داده شده که براحتی در اب حل میشود.

کلسیم:از کودهایی است که انگور شدیدا به ان وابسته است و باید همه ساله به مقدار لازم به باغهای انگور داد

ب)کودهای الی:ار لحاظ مواد غذایی در درجه دوم اهمیت قرار دارند مهمترین تاثیر انها بر روی خاک بهتر کردن خواص فیزیکی است که از راهای زیر انجام میشود*بهتر کردن ساختمان بافت خاک *فعال کردن میکروارگانیسم خاک*تنظیم نسبت اب به هوا در داخل خلل و فرج خاک.

مقدار کود مورد نیاز جهت درختان بارده به قرار زیر است:اوره۵۰۰کیلوگرم در هکتار سوپر فسفات ۵۰۰کیلوگرم در هکتار کود حیوانی۳۰تن در هکتار برای درختانی که در حال حداکثر میوه دادن هستند۲۵۰کیلو سولفات پتاسیم در سال میباشد

کود الی را معمولا در پاییز یا زمستان یکباره میدهند کودهای معدنی را نباید یکباره داد.انها را میتوان در۳بار هر دفعه به فاصله ۲ماه به زمین داد.کود ازته را از اول شهریور نباید به تاکستانها داد چون باعث ادامه رشد و در نتیجه نارس ماندن چوب درختها میشود.

 

 

انواع نهال عناب

ارقام نهال عناب ارمنی ، پاجوش ، بذری . . .

کاشت نهال عناب

درخت عناب درختی کوچک و برگ ریز بوده و در زمستان خزان می کند. این درخت ۵ تا ارتفاع ۱۲ متر رشد کرده و سرعت رشد زیادی دارد.

درخت عناب بومی مناطق گرمسیر بوده و از چین منشاء گرفته و برای هزاران سال در آنجا کشت و کار می گردید. امروزه این درخت می تواند در کل کره زمین یافت شود. عناب تازه در کره، چین، ویتنام و فروشگاه های هند بیشتر یافت می شود.

درخت عناب درختی کوچک و برگ ریز بوده و در زمستان خزان می کند. این درخت ۵ تا ارتفاع ۱۲ متر رشد کرده و سرعت رشد زیادی دارد. گلها در بهار ظاهر شده و بذر آنها در پاییز می رسد. گل ها دو جنسی هستند یعنی هم دارای گل جنس نر و هم دارای جنس ماده می باشند. غالبا بوسیله حشرات گرده افشانی می شوند.

عناب

عناب

اصولا شاخه های درخت عناب خاردار می باشد. برگ ها براق و سبز رنگ هستند و ۲ تا ۷ سانتی متر طول و ۱ تا ۳ سانتی متر عرض دارند. برگ‌های بیضی شکل کشیده، بدون کرک و حاشیه‌هایش دندانه‌دار می‌باشد گل ها کوچک بوده و حدودا ۵ میلی متر قطر داشته و پنج گلبرگ جزئی و سفید مایل به سبز هستند.

میوه های عناب در هنگامی که هنوز نرسیدند، کمی مزه ی سیب می دهد و هنگام رسیدن رنگ آنها قهوه ای با برق سیاه می شوند. تقریبا شبیه یک خرمای کوچک دیده می شوند. در داخل آن یک هسته ی محکم شبیه هسته ی زیتون وجود دارد.

درخت عناب به دامنه ی وسیعی از دما و بارش مقاومت دارند، بنابراین این درخت به تابستان های گرم و آب کافی برای میوه دهی مطلوب دارند. در اغلب خاک ها نتیجه بخش هستند و سال های بیشتری عمر می کنند اگر خاک آن ها خوب زهکشی شده باشد.

روش کشت به این صورت است که در نیمه اول اسفند هسته ها را در ظرفی پر از آب می ریزند و در جای گرمی می گذارند. پس از چند روز که خیس خورد آنها را در زمینی که پیشتر آماده شده است می کارند. بذرها در نیمه دوم فروردین می رویند. نهال های دوساله را پس از برگریزان از خزانه به زمین اصلی منتقل می کنند. درخت عناب را معمولاً‌ پیوند نمی زنند زیرا نوع مرغوبتری ندارد. ولی درصورت پیوند زدن، نهالها زودتر به بار می نشیند.

نهال زرشک

نهال زرشک

کاشت نهال زرشک

گیاه زرشک در قرن هفتم میلادی شناخته شده است و پیدایش آن از نظر زمین شناسی به دوره ائوسن EUCEN مربوط میشود. ولی در قرن هشتم میلادی معرفی گردیده است زرشک در تمام مناطق معتدل نیمکره شمالی می روید. در ایران نیز دو واریته زرشک دانه دار و زرشک بی دانه در مناطقی چون خراسان اطراف تهران، قسمتهایی از آذربایجان، اصفهان، کرمان، همچنین بین کرج و چالوس می روید. واریته بدون هسته آن معروف به زرشک پلویی عمدتاً در نواحی خراسان کشت می شود. در اصفهان و کاشان نیز باغهای زرشک موجود است. در اصفهان نزدیک سی و سه پل باغ مصفایی وجود دارد که به (باغ زرشک) معروف است . زرشک دانه دار بیشتر به صورت زینتی کشت می شود ولی واریته بی دانه آن از نظر تجارتی دارای اهمیت است.

زرشک

زرشک

رشد رویشی گیاه زرشک در دمای ۱۸-۱۵ درجه سانتیگراد بوده و در مناطق مختلف معمولاً در ماههای فروردین و اردیبهشت آغاز می شود. گلدهی زرشک در گرمای حدود ۲۳-۱۹ درجه سانتیگراد نیز میوه آن ظاهر می شود. در حرارتهــأی حدود ۱۱-۷ درجه سانتیگراد دوره زندگی نهفته یا خواب گیاه آغاز می گردد. این گیاه نسبت به زمستانهای طولانی مقاوم بوده و تا فرا رسیدن گرمای حدود پانزده درجه سانتیگراد در زندگی نهفته به سر می برد.

همان گونه که مشاهده می شود تغییرات دما تاثیر بسزایی در چرخه زندگی گیاه دارد.
خاک و زمین مناسب
همچنین عواملی مانند جنس خاک، PH خاک، مقدار نمکهای موجود در خاک، آبیاری ،‌ تغذیه از مواد معدنی و عوامل محیطی دیگر نیز در چرخه زندگی این گیاه موثرند.
مناسبترین وضعیت رشد و نمو زرشک در خاکهای آهکی با بافت لومی، لومی – شنی و یا حتی شنی – لومی مشاهده شده است . این گیاه می تواند خاکی با PH حدود ۹ را تحمل کند.
زرشک در خاکهای آهکی سبک به خوبی رشد میکند و تا حدودی نسبت به شوری آب و خاک سازگار است ، و شوری خاک را نیز تا EC حدود ۵.۵ میلی موز تحمل می کند. گیاه زرشک در خاکهای غنی از مواد غذایی مورد نیاز ، رشد بهتر و محصول دهی بیشتری دارد، اما نسبت به فقر غذایی خاک نیز تا حد نسبتاً زیادی مقاوم است.

 

نیاز آبی و آبیاری زرشک : زرشک در برابر کمبود آب نیز از خود مقاومت نشان می دهد ولی میزان آبیاری مناسب در برداشت میوه های درشت تر و گوشتی تر تاثیر به سزایی دارد. دور آبیاری زرشک به طور معمول ۱۲-۱۰ روز است و این زمان بسته به نوع خاک و شرایط آب و هوایی تغییر می یابد.

انواع مختلف زرشک دارای نیازهای آبی متفاوتی می باشند. به طوری که برخی از گونه های زرشک در آرژانتین در مناطقی با بارندگی ۳۰۰۰-۱۲۰۰ میلی متر رشد می یابند. اما یک گونه دیگر از زرشک در مناطقی با ۲۷۰-۱۵۰ میلی متر بارندگی رشد مناسبی را نشان داده است.

نیاز آبی زرشک بی دانه نسبت به درختان یا درختچه های میوه مشابه پایین می باشد و یکی از دلایل اصلی جایگزین شدن زرشک در الگوی کاشت شهرستان های جنوبی خراسان، درآمد نسبتا خوب حاصل از زرشک به ازای مصرف یک متر مکعب آب می باشد. نیاز خالص آبیاری زرشک حدودا ۹۹۰۰ متر مکعب در هکتار است که بسته به روش هایی آبیاری به کار گرفته شده نیاز ناخالص آبیاری، بیشتر از این مقدار می باشد.

در سال های خشک کشاورزان زرشک کار حتی با سه نوبت آبیاری باغ در طول تابستان هم محصول زرشک برداشت می کنند. در صورتی که هدف، برداشت محصول فراوان باشد، نباید در محدوده زمانی پس از ریزش گلبرگ ها تا یکی دو هفته پیش از برداشت محصول از آبیاری منظم درختچه های زرشک غفلت شود. عدم تأمین نیاز آبی این گیاه به منزله مرگ آن نخواهد بود و حتی مشاهده گریده که به هنگام وقوع اتفاقات پیش بینی نشده مثل خشک شدن چاه آب و عدم امکان آبیاری باغ زرشک در طول سال زراعی، این درختچه مقاوم توانسته است با تحمل و با اتکا بر ذخایر رطوبتی خاک و آب محدود حاصل از نزولات جوی، زنده بماند.

اگر چه زرشک از گیاهان مقاوم به کم آبی است ولی در ۴-۳ سال ابتدای کاشت، بسته به بافت خاک و شرایط آب و هوایی آبیاری آن هر ۷ تا ۸ روز مناسب است. در سال های بعد، باغ زرشک معمولا هر ۱۲ تا ۱۵ روز یک بار آبیاری می شود. گاهی فاصله دو نوبت آبیاری به ۲۰ روز و بیشتر هم می رسد که البته به کاهش عملکرد منجر می شود.

در برخی مناطق کوهستانی و در شرایط ویژه، گاهی درختچه زرشک را در طول فصل رشد بیش از ۴-۳ مرتبه آبیاری نمی کنند. حتی در مناطق کوهستانی، در بخش های خاصی که خاک قدرت حفظ رطوبت زیادی داشته و در زمستان هم قطعات کوچک زرشک کاری به صورت دیم نیز مشاهده می شود.

پرورش دهندگان زرشک معتقدند آبیاری در زمان گل دهی به ویژه اگر در حد اشباع شدن محیط ریشه باشد، سبب ریزش گل ها می شود. عدم آبیاری در هنگام گل دهی همچنین از رویش شاخه های فرعی جدید جلوگیری می کند، این شاخه ها با میوه های در حال تشکیل برای آب و موادغذایی رقابت دارند. در بعضی مناطق تا اوایل خرداد ماه از آبیاری زرشک خودداری می کنند. درختچه زرشک نسبت به آبیاری به وسیله آب های شور مقاومت دارد، اما آب های بسیار شور سبب کاهش رشد و عملکرد آن می شوند.

کاشت در ارتفاعات : درختچه های زرشکی که در ارتفاعات بیش از هزار متر و نیز در مناطقی با زمستانهای نسبتاً سرد و طولانی می رویند از رشد بیشتر و محصول دهی بهتری برخوردارند. به همین دلیل مناطق کوهپایه أی که دارای چنین شرایط و نیز خاک سبک هستند، برای پرورش زرشک بسیار مناسب می باشند.

ازدیاد و تکثیر زرشک :
ازدیاد گیاه زرشک به وسیله پاجوش صورت می گیرد. معمولاً پاجوشهای یک تا سه ساله را از گیاه مادر جدا کرده و می کارند. هر چه پاجوشها جوانتر باشند امکان رشد آنها به صورت گیاه مستقل بیشتر است .
جدا نمودن پاجوشها از گیاه مادر، از ماه بهمن تا فروردین صورت می گیرد. پاجوشهای جدا شده باید سریعاً در خاک مرطوب کشت شوند.
مرحله زایشی گیاه زرشک با ظاهر شدن گلهای زرد رنگ همراه است. معمولاً تا موقع رسیدن میوه ها می توان گلها را بر روی گیاه مشاهده کرد.
تکثیر و کاشت نهال و پاجوش  زرشک
۱- بهترین راه تکثیر درخت زرشک استفاده از پاجوشها است ، به این ترتیب که از آذر ماه تا نیمه دوم اسفند، یعنی پس از برگریزان تا هنگام بیداری ، درخت قابل استفاده برای جابجایی خواهد بود. پاجوشهای دوساله را از بیخ درخت با ریشه می کنند و در زمین مساعد و آماده می نشانند.
ریشه درخت زرشک در برابر هوا خیلی حساس است . وقتی پاجوشها را از زمین در می آورند باید بلافاصله آنها را در گودهای آماده بنشانند و یا با اندکی گِل در کیسه پلاستیک بپیچند وبه اصطلاح قنداق کنند. تا هوا نکشد درغیر این صورت نهال خطا خواهد کرد.
کاشت بذر زرشک :  زرشک دانه دار با بذر تکثیر می شود و روش کاشتن بذر به این صورت است که بذرهای رسیده زرشک را برای مدت دو ماه در محلی با گرمای پنج درجه نگهداری می کنند سپس
می کارند . این گونه ارزش اقتصادی ندارد. فقط برای تهیه آب زرشک یا تهیه نوشابه استفاده می شود.
قلمه زدن زرشک :  اگر شاخه جوان زرشک را در پاییز در خاک بخوابانند و یا دراسفند ماه قلمه بزنند شاخه ، ریشه زده موجب زیاد شدن این درخت پرفایده شود.

کود دهی زرشک : معمولاً برای تقویت خاک اطراف ریشه گیاه ،‌ از کودهای دامی استفاده می شود. در سالهای اخیر، به کار بردن کود شیمیایی فسفات آمونیم نیز متداول گردیده است.

هرس زرشک :
هرس زرشک معمولاً در ماههای آبان تا بهمن انجام می شود و بیشتر شامل پیراستن شاخه های خشک گیاه می گردد.
هرس و تغذیه اصولی، راهکاری کلیدی در مبارزه با سال آوری زرشک است.

هرس از سال چهارم همزمان با جدا کردن پاجوش ها آغاز می شود.

مناسب ترین روش هرس درخت زرشک ۲ تا ۳ پایه است.

هرس هر ۲ سال یک بار از برداشت زرشک در آبان انجام می شود.

هرس پاییزه و حذف ترک های روی تنه و سوزاندن آن ها نقش مهمی در کاهش خسارت زنبور شاخه خوار دارد.

انواع نهال توت

ارقام نهال توت سفید ، شاه توت ، موزی ، ژاپنی ، برگی ، مجنون ، قیسی . . .

کاشت نهال توت

توت از خانواده Moraceae و جنس Morus است که در ایران ۲ گونه آن به نام توت سفید (Morus alba) و توت سیاه ( nigraMorus) با واریته های متعدد دیده می شوند.
اصل درخت توت از چین است ولی امروزه در خیلی از کشورهای جهان مثل تایلند، هند، ترکیه، ارمنستان، سوریه، ایران و تمام کشورهای دورتا دور دریایی مدیترانه وجود دارد. در ایران توانسته خودش را چه در نواحی مرطوب و پر آب شمال ایران یعنی گیلان و مازندران و چه در نقاط خشک و کم آب مانند خراسان و آذربایجان خوب تطابق دهد. درخت توت را به دو منظور پرورش می دهند:
استفاده از برگ های درخت برای تغذیه کرم ابریشم :
برگ های این درختان در بهار برای تربیت کرم ابریشم و در پاییز به عنوان علوفه دام به مصرف می رسند. امروزه از بعضی واریته های توت در پاییز هم برای تربیت کرم ابریشم استفاده می کنند. درختان توت میوه دهنده را می توان با چند سال هرس قوی بدون میوه کرد.

توت-موزی

توت موزی

آب و هوا : از آنجائیکه درختان توت واریته های مختلفی دارند در آب و هوای متفاوت از نسبتاً گرم تا معتدل و حتی نزدیک به سرد کاشته می شوند .
آبیاری : همه گونه های توت از نظر مصرف آب پرنیازند در نقاطی که کاشته می شوند باید سالیانه حداقل ۶۰۰ میلی متر باران، آن هم به صورت یکنواخت در طول سال وجود داشته باشد تا به آبیاری مصنوعی نیاز نباشد. نهالها در ابتدای کشت و زمان جوانی به آب بیشتری نیاز دارند و باید هر هفته یک الی ۲ بار آبیاری شوند ولی بتدریج با بالا رفتن سن درختان نیاز آبی آنها کمتر می شود.
خاک: خاکهای شنی لومی برای رشد درختان توت بسیار مناسبند مخلوط بودن خاک با مواد پوسیده گیاهی مثل برگ یعنی هوموس به خاک امکان تنفس و به باکتری های موجود در آن امکان فعل و انفعالات زیادتر و بهتری را می دهد. زمینهایی که قابل نفوذ آب نبوده و رطوبت را مدت زیادی در خود نگهدارند و با تلاقی شوند مطلقاً استعداد کاشت درختان توت را ندارند همچنین در خاکهایی که در اثر تابش خورشید سله بسته و شکاف بردارند نباید توت کاشت.
نحوه تکثیر : ازدیاد درخت توت به دو طریق صورت می گیرد:
ازدیاد جنسی: میوه های واریته های مختلف توت بین خرداد الی مرداد می رسند درختان توت تقریباً از ۵ سالگی شروع به میوه دادن می کنند برای بذرگیری میوه های رسیده را از روی درخت یا بهتر از زیر آن جمع آوری کرده روی غربال با فشار آب بیشتر بذرها را از گوشت جدا و در سایه یا گرمای طبیعی اطاق خشک می کنند. روشی که بیشتر توصیه می شود اینست که میوه های رسیده چیده شده را ۴ الی ۵ روز داخل ظرفی در گرمای اطاق می گذارند تا خوب تخمیر شوند. آنگاه آنها را روی غربالی ریخته به کمک فشار آب شیر بذرها را از گوشت جدا کرده و دوباره در داخل اطاق و دور از تابش مستقیم نور خورشید خشک می کنند بهتر است بذر توت را در همان سال اول بکارند زیرا قوه نامیه اش بطور طبیعی تنها ۳ ماه حفظ می شود. ازدیاد درختان توت به وسیله بذر بسیار ساده و کم هزینه تر از روشهای دیگر است.
ازدیاد غیر جنسی: به منظور حفظ خواص مادری آنرا از راههای غیرجنسی زیاد می کنیم. مهمترین راههای ازدیاد غیرجنسی عبارتنداز :
پیوند: عبارتست از انتقال بخش یا جوانه ای از گیاهی که میوه های عالی دارد ؛ بر روی پایه ای ریشه دار با این منظور که گیاه بدست آمده تنها از همان میوه های عالی همه ساله تولید کند.
قلمه : قلمه زدن دو نوع است: قلمه زدن چوبی و قلمه زدن سبز
کاشت : درخت توت را می توان در بهار یا پا ئیز کاشت. درنقاط سرد یا یخبندانهای زمستانی معمولاً آنرا در بهار می کارند تا نهال ها از آسیب سرمای شدید زمستانی در امان باشند. زمان کاشت در بهار هنگامی است که هنوز جوانه نزده باشند در مناطق معتدل و گرمسیر خطر سرمازدگی ریشه ها در زمستان وجود ندارد و در پائیز میتوان نهال ها را کاشت .
هرس : در هرس درختان توت اولاً همه شاخه های خشک شده و بیمار را باید بریده و فوراً سوزاند ثانیاً همه شاخه هایی که به سمت داخل تاج رشد کرده اند و ما آنرا نرک می نامیم به دلیل بی بار بودن و بی جهت مصرف کردن مواد غذایی باید هرس شوند . ثالثاً همه شاخهایی که تاج درخت را بی جهت شلوغ کرده و مانع رسیدن نور به میوه ها می شوند بایدحذف نمود. بهترین زمان برای هرس هنگامی است که برگها ریخته و درخت در حالت خواب زمستانی باشد ولی در صورت لزوم در سایر مواقع نیز می توان درخت توت را هرس نمود .
استفاده غذایی و دارویی : میوه‌های خشک با اینکه شیرین هستند اما برای ابتلایان به بیماری قند ضرری ندارند. میوه توت چه خشک و چه تازه خشکی دماغ را برطرف می‌کند و از دوستان کبد و طحال است. جوشانده پوست ریشه و برگ توت ادرار را زیاد می‌کند و شیره برگهای آن به عنوان تب‌بر و التیام دهنده زخم در گذشته استفاده می‌شد. عصاره برگ توت ضد سم قوی است. قند توت باعث چاقی نمی‌شود.

نهال ازگیل

نهال ازگیل . . .

درباره ازگیل

از زمان روم باستان کشت شده و در فصل زمستان موجود نیست. معمولا در زمانیکه نرم شود خورده می شود اما در رنج های متفاوتی از رسیدگی بسته به ذائقه قابل خوردن می باشد. بومی آسیای جنوبی و در جنوب شرقی اروپا نیز یافت می شود. بهر حال در سال ۱۹۹۰ یک گونه ی جدید در آمریکای شمالی کشف شد که امروزه Mespilus germanica را نام علمی آن نهاده اند. کاشت این میوه از طریق رومیها در بقیه اروپا گسترش یافت. ازگیل در همه جنگل‌های شمال ایران و در همه بلندی‌های کرانه‌های دریا در دامنه جنوبی البرز و مناطق استپی می‌روید.   

ازگیل

ازگیل

خصوصیات ظاهری : ازگیل یک بوته بزرگ یا یک درخت کوچک به شمار می رود و نام میوه از نام درخت گرفته شده است. در شرایط ایده آل، این گیاه برگ ریز تا ۸ متر رشد می کند اما معمولا ارتفاع آن حدود ۶ متر یافت می شود. عموما، کوتاهتر و بوته مانندتر می باشد. طول عمری حدود ۳۰ تا ۵۰ سال داشته. قسمت بالایی برگ سبز تیره و پشت آن سبز خاکستری که شکل آنها بیضی کمی کشیده،. ۸ تا ۱۵ سانتی متر طول و ۳ تا ۵ سانتی متر عرض دارند. برگها در زیر کرک های متراکم دارند و در پاییز قبل از برگریزان به رنگ قرمز در می آیند. گلها پنج گلبرگ بیضی سفید داشت، درشت، منفرد در بهار شکوفه می دهند و در اواخر بهار ظاهر می گردند. گلهای ازگیل دوجنسی بوده و با زنبورها گرده افشانی می شوند. شاخه های آن خاردارد، ریشه ی عمودی و پوست خاکستری نقره ای از مشخصات اختصاصی آن است. گل های ازگیل هرمافرودیت هستند و توسط زنبورها گرده افشانی می شوند. گیاه ازگیل خودبارور است و میوه آن گرد و کروی و گاهی گلابی شکل و قهوه ای رنگ است. ابعاد میوه در حد گیلاس تا گردو می باشد. میوه ازگیل اسیدی و بسیار سخت است و تا زمانیکه خوب نرسد زیاد قابل خوردن نیست. گوشت ازگیل پس از رسیدن از رنگ سفید به قهوه‌ای تغییر می‌یابد و کاملاً نرم و شیرین می‌شود.

ازگیل به تابستانهای گرم و زمستانهای ملایم و ترجیحاً آفتابی نیاز دارد. مکانهای خشک و کمی اسیدی را می پسندد. در مکانی سایه روشن در جنگل های آفتابگیر رشد می کند و خاک سبک و شنی با خاک برگ یا خاک سنگین رسی و به خوبی زهکشی شده را ترجیح می دهد.

بذرهای ازگیل بسیار سفت و محکم و نفوذ ناپذیرند به همین خاطر بعید است در همان سال اول تا پیش از گذراندن دو زمستان جوانه بزنند. برای کشت تجاری آن معمولا بذرها را برای مدت کوتاهی در اسید سولفوریک می خوابانند تا پوسته بذر باز شود البته این کار بایستی با دقت زیاد انجام شود وگرنه بذر آسیب می بیند. همچنین ازگیل را می توان به درخت گلابی پیوند زد. در مناطق خشک برای تکثیر ازگیل از پیوند آن روی پایه زالزالک یا ولیک استفاده می شود. گاهی نیز در خاکهای غنی و قوی می توان ازگیل را روی پایه گلابی پیوند زد (البته بندرت ) و در زمینهایی که خاک زیرین آن مرطوب است، روی پایه به پیوند می زنند. نوع پیوند شکمی است که در تابستان انجام می شود.
هشدار: بذور میوه حاوی هیدروسیانیک سمی بوده و نباید خورده شود

نهال پسته

نهال پسته . . .

کاشت نهال پسته

درخت پسته اهلي ( Pistacia Vera ) متعلق به تيره ( Anacardiaceae ) است . جنس Pistacia داراي ۱۱ گونه است كه همگي آنها از خود تربانتين يا سقز ترشح مي كنند . درخت پسته داراي برگهاي مركب شانه اي بوده و ميوه پسته از نظر گياه شناسي در رديف ميوه هاي شفت طبقه بندي مي شود . درخت پسته دو پايه است و براي توليد ميوه به وجود هردو درخت نر و ماده نياز است . گلهاي درخت پسته فاقد گلبرگ و غده هاي شهد ساز بوده و زنبورهاي عسل را به خود جلب نمي كنند و گرده گل توسط باد پراكنده مي شود . درخت پسته برگ ريز بوده ، د رپائيز خزان نموده و زمستان را در خواب مي گذراند . ريشه زائي درخت پسته محوري و عمودي بوده و قدرت توليد ريشه فرعي در درخت پسته ضعيف است .

پسته (2)

پسته

مرحله نونهالي درخت پسته طولاني بوده و تاقبل از پنج سالگي درختان ميوه كمي توليد مي كنند و از ۱۰ تا ۱۲ سالگي باردهي كامل و اقتصادي درخت آغاز مي شود . مهمترين گونه هاي جنس Pistacia عبارتند از : P.Vera يا پسته معمولي ، P.Khinjuk يا چاتلانقوش يا كسور ، P.mutica يا بنه ، P.atlantica ، P.terebinthus . P.integerrima مهمترين ارقام پسته در ايران عبارتند از : اوحدي ، كله قوچي ، اكبري ، احمد آقائي ، ممتاز ، بادامي زرند ، شاه پسند ، سفيد پسته نوق ، خنجري دامغان و قزويني . نياز سرمايي درخت پسته از ۶۰۰ ساعت با دماي كمتر از ۷ درجه سانتي گراد براي رقم كله قوچي تا ۱۲۰۰ ساعت با دماي كمتر از ۷ درجه سانتي گراد براي رقم اكبري متفاوت بوده و مقدار آن بطور متوسط ۱۰۰۰ ساعت زير ۷ درجه سانتي گراد در نظر گرفته مي شود . عدم تامين سرماي مورد نياز درخت پسته موجب تاخير در گلدهي ، گلدهي نامنظم ، كاهش تعداد برگچه هاي برگ ، توليد برگهاي غير طبيعي و ساده و … مي شود . كشت و پرورش پسته از عرض ۲۷ درجه شمالي تا عرض ۴۲ درجه شمالي انجام مي شود . اغلب درختان پسته در ارتفاع ۲۰۰۰-۹۰۰ متري از سطح دريا قرار گرفته اند . درخت پسته قادر به تحمل دماي ۴۵ درجه سانتي گراد در تابستان و دماي ۲۰- درجه سانتي گراد در زمستان مي باشد . براي داشتن حداكثر محصول ميزان حداكثر رطوبت نسبي بايستي كمتر از ۳۵% باشد .

كاشت پسته  :

مناسبترين بافت خاك جهت كاشت پسته بافت شني لوم مي باشد ( ۷۰-۶۰ درصد شن ، ۳۰-۲۰ درصد سيلت يا لاي و ۲۰-۱۰ درصد رس ) . معيارهاي كيفي جهت آب مناسب براي آبياري باغات پسته عبارتند از : حداكثر شوري ۴ ميلي موس بر سانتي متر ( بعلت مقاوم بودن درخت پسته به شوري ، آبياري با آبهاي داراي ۸ ميلي موس بر سانتي متر شوري نيز براي درختان پسته انجام مي شود . ) ، حداكثر نسبت جذبي سديم ۱۵ ( براي SAR بيشتر از ۱۵ ، Ec آب نيز بايستي بيشتر از ۳ميلي موس بر سانتي متر باشد ) ، حداكثر كلر آب آبياري ۱۰ ميلي اكي والان بر ليتر ، حداكثر غلظت بر PPm 2 ، حداكثر بي كربنات ( Hco3 ) 5/8 ميلي اكي والان بر ليتر ، حداكثر سولفات ( So4 ) 10 ميلي اكي والان بر ليتر ، حداكثر ميزان كربنات سديم باقيمانده (RSC) 5/2 ، حداكثر غلظت منيزيم ۵ ميلي اكي والان برليتر ( غلظت منيزيم بايستي از غلظت كلسيم آب آبياري كمتر باشد ) ، حداكثر مقدار باقيمانده خشك يا TDS 2000 ميلي گرم در ليتر . درصورت مطبق بودن خاك محل احداث باغ ، بايستي محل رديفهاي كاشت حداقل به عرض ۱ متر و به عمق ۲ متر با بيل مكانيكي كاملا” مخلوط و يكدست شود . درصورت انتخاب سيستم آبياري غرقابي و سطحي ، شيب نهايي زمين بايستي حدود ۲-۱ درصد باشد . كاشت نهال و يا بذر نبايد در داغ آب و نوك پشته ها انجام شده و بهتر است محل كاشت كمي پائين تر از محل داغ آب انتخاب شود . در نقشه كاشت بايستي محل رديفهاي كاشت ، محل قرارگرفتن درختان نر ، محل خيابانهاي اصلي و فرعي ، محل قرارگرفتن نوارهاي بادشكن، مسيرهاي اصلي و فرعي انتقال آب و . . . مشخص گردد . جوي پشته ها جهت كاشت بذر يا نهال ، بايستي به عرض ۱۰۰ – ۵۰ سانتي متر وعمق۴۰-۳۰ سانتي متر احداث گردد . محل كشت بذر از كف جوي بايستي حدود ۱۰ سانتي متر بالاترباشد و هنگام آبياري ، آب حدود ۵ سانتي متر روي بذر را بپوشاند . فاصله كاشت درختان در روي رديف حداقل ۳-۲ متر و فاصله رديفهاي درختان حداقل ۶-۵ متر در نظر گرفته شود . دور آبياري جهت نهالهاي پسته در سال اول حداكثر ۷ روزه و درسال دوم ۱۴ روزه مي باشد . جهت پيوند نهالهاي پسته ، در اسفندماه نهالهاي ۳-۲ ساله سربرداري شده و پس از رشد جوانه هاي جانبي بر روي پايه سربرداري شده ، حدود ۳ شاخه جانبي برروي پايه اصلي نگهداري شده و ساير شاخه ها حذف مي شوند . زمان مناسب جهت پيوند نهالهاي پسته بطور عمده اواخر ارديبهشت تا اوايل خرداد مي باشد . نسبت مناسب درختان نر به درختان ماده نسبت ۱ به ۹ است . هرس فرم مناسب جهت درختان پسته ، هرس فرم جامي و شلجمي مي باشد .

نهال فلفل سیاه

نهال فلفل سیاه. . .

فلفل سیاه گیاهی است از جنس Piper در خانواده Piperaceae که به صورت خودرو در اغلب مناطق هند می روید.
گیاهی است بالا رونده نیمه انگلی که در حین بالا رفتن از درختان مجاور ریشه های اتفاقی از آن خارج می شود و به ساقه درختان مجاور فرو می رود و می چسبد و از مواد غذایی آن درخت برای حیات خود استفاده می کند.
برگهای آن بیضی نوک تیز و پهن ،سطح فوقانی آن به رنگ تیره و سطح زیرین برگ سبز روشن به طول ۱۵-۱۰ سانتی متر.
گلهای آن سفید کوجک به صورت سنبله و مانند شاتون فندق آویزان ومیوه آن گرد کوچکتر از نخود ،ابتدا به ر نگ سبز ،و پس از رسیدن به رنگ قرمز تیره در می آید و به شکل خوشه ای به طول ۹-۸ سانتی متر از ساقه آویزان می شود.در هر سنبله ممکن است ۶۰-۵۰ دانه منفرد باشد.



فلفل سیاه

ارتفاع درختچه فلفل تا ۱۰ متر ولی ضخامت ساقه آن کم و در حدود ۱ تا ۱٫۵ سانتی متر می باشد. به این دلیل ساقه ان یارای ایستایی ندارد و در ابتدا و قبل از اینکه به درختی انگل شود باید با کمک قیم آن را نگهداشت.

گیاه فلفل سیاه معمولا در مناطق حاره مرطوب که بارندگی سالیانه آن از ۳-۲ هزار میلی متر بیشتر باشد می روید.
از نظر ترکیبات شیمیایی بررسی های دانشمندان شیمی نشان می دهد که فلفل دارای اسانس روغنی فرار و آلکالوئید هایی به نام چاویسین ،پی پرین و پی پریدین می باشد .و به علاوه در میوه ان ماده پی پرتین وجود دارد.
از تقطیر شاخه ها و ساقه های فلفل سایه در حدود ۴/۲-۱ درصد اسانس روغنی فرار به دست می اید.این اسانس منشا عطر خاص فلفل است و طعم تند مخصوص فلف سیاه در اثر وجود ماده زرینی چاویسین و سوزانندگی پس از مزه کردن ان در آثر وجود آلکالوئید متبلوری به نام پی پرین می باشد که هر دو اجزای زرین روغنی فلفل سیاه می باشند که از طریق حلالها آنها را از فلفل سیاه ساییده شده به دست می آورند.
اسانس فلفل و همچنین زرین روغنی فلفل هر دو در صنایع غذایی مصارف وسیعی دارد.
فلفل از نظر طبیعت بسیار گرم و خشک است، محرک و قرمز کننده پوست است. در استعمال داخلی به عنوان مقوی معده و محرک اشتها، مدر، گرم کننده و ضد سم و برای رفع انواعی از مسمومیت های غذایی بکار میرود فلفل برای رفع سرفه سردرطوبی و تنگی نفس و دردهای سینه نافع می باشد و اگر با عسل خورده شود برای پاک کردن ریه مفید است.
فلفل برای گرم مزاجان مضر است.
تکثیر فلفل سیاه معمولا از طریق قلمه است ولی به هر حال بذر آن را نیز می توان کاشت و تکثیر نمود.
برداشت دانه معمولا از سال سوم شروع می شود ولی محصول کافی دانه از سال هفتم به دست می آید.

نهال فندق

کاشت و پرورش فندق

کاشت و پرورش فندق

نام علمی: corylus avellana

خانواده یا تیره: Betulaceae (Corylacaea)

نام انگلیسی: Filber tree –Hazelnut tree -cobnut

نام عربی: نبدق – جلوز – مثجرالنبدق

فندق درخت درختچه ای به ارتفاع ۱/۵ متر که معمولا بلند نمی شود ولی درمواردی که شرایط آب و هوایی مساعد و خاک بسیار حاصل خیز باشد به ارتفاع۶ تا ۷ متر (گاهی بیشتر) در می آید و به سهولت جنگلی انبوه بوجود می آورد. بومی اروپا، آسیای صغیر و قفقاز که کشت آن از زمان های بسیار قدیم در ایران متداول بوده و به صورت خودرو در جنگل های ارسباران، طوالش، زنجان دیده می شود. همچنین در آذربایجان کلیبر،اهر (در ۱۲۰۰ متری) قره داغ، ارسباران ، اردبیل، آستارا، آسپینا در طالش (در ارتفاعات ۱۵۰۰ متری(جواهرده، جیرکوه (رامسر) و در بعضی از نقاط کشور پرورش داده می شود.



فندق

برگهائی پهن و نوک تیز با دو ردیف دندانه، به رنگ سبز و گلها به صورت می باشد یعنی گل ماده و نر جدا از هم و بر روی یک درخت هستند. گلهای نر در بوته به صورت سنبله یا نوعی شاتون دارای ۳ تا ۸ پرچم است و مجموعه آن به صورت سنبله های آویخته در پائیز ظاهر می شود و به صورت جانبی روی چوب یکساله به وجود می آیند. گلهای ماده نیز جانبی اند و در دسته های ۱۰-۱ عددی روی چوب یکساله پدیدار می شوند. گلهای فندق فاقد گلبرگند و گرده افشانی آنها توسط باد (Anemophyle) صورت می گیرد. . میوه آن که فندق نامیده می شود، در حالت تازه از پوشش سبز رنگی پوشیده شده است.ولی تدریجاً پس از خشک شدن از آن جدا می شود. گونه C.avellana به عنوان فندق اروپائی شناخته شده و بصورت تجاری کاشته می شود. گلدهی فندق ۴-۳ سال بعد از کاشت صورت می گیرد ولی معمولا باردهی از سال پنجم یا ششم شروع می شود.

خواص غذایی و دارویی فندق

فندق یکی از مغذی ترین دانه های خوراکی است که سرشار از انرژی، پروتئین، کلسیم، فسفر، آهن، پتاسیم و ویتامین B می باشد به همین دلیل اثر تقویتی بالایی داشته و برای مبتلایان به بیماری قند مفید است. برگ، شکوفه و پوست فندق قابض است و مغز فندق به دلیل داشتن فسفر زیاد مغز را تقویت می کند.

بر اثر عملیات اصلاح و دورگ گیری گونه های مختلف فندق تنوع زیادی در ارقام و ژنوتیپ های فندق ایجاد شده که مرسوم ترین رقمها در ایران عبارتند از گرداشکور، گرده، پشمینه و شستک.

ارقامی که می توانند در یک خزانه با هم جدا از یکدیگر بر روی ردیف کشت شود و در احداث باغ از نظر تلقیح سازگاری داشته باشد:

۱- فرتیل دوکارد (وزن بالایی دارد)

۲- روند دو پیمون (چربی بالا و مزه خوبی دارد)

۳- نقرت (مغز بیضی شکل و گوشت سفید و پروتئین‌ها محصول می باشد)

ارقام دیگری نیز وجود دارند که با یکدیگر سازگاری دارند. مثال: سگورب – مرویل – لونگ داسپاین

نیاز اکولوژی

با آنکه فندق در آب و هوای متفاوت سازش نسبی و مطلوبی نشان داده است. با این حال کشت وسیع آن از نظر اقتصادی مستلزم انتخاب ارقام مناسب برای هر منطقه به خصوص از نظر دمایی، برودت و بارندگی است. درختان فندق به زمستان نسبتاً سرد و تابستان خنک نیاز دارند برای رشد و تکامل میوه تابستان خنک و طولانی از تابستان گرم و طولانی مناسبتر است. درختان فندق برای رفع نیاز سرمایی بایدمدت نسبتاً طولانی در معرض سرمای متوسط قرار گیرند و برای رفع نیاز سرمایی خود ۱۷۰۰-۸۰۰ ساعت دمای کمتر از ۷ درجه سانتی گراد لازم دارد. برودت هوا در منطقه و حد بحرانی آن برای فندق بایستی مدنظر گرفت. زمستانهای طولانی و بسیار سرد و قرار گرفتن درخت در معرض دمای کمتر از ۲۵- درجه سانتیگراد خظر یخ زدن و از بین رفتن چوب درخت را به دنبال دارد. دمای کمتر از ۱۰- درجه سانتیگراد سبب سرمازدگی و نابودی فندق شده و سرشاخه های جوان فندق در دمای کمتر از ۴- درجه سانتی گراد از بین می روند. شاتونها و گلهای ماده فندق در مقایسه با گلهای باز شده مقاومت بیشتری نسبت به سرما دارند. در صورتیکه گلهای ماده باز شده باشند دمای ۵/۹- درجه سانتی گراد به آنها صدمه می زند بین حداقل و حداکثر دمای هوا با تاریخ های گل دهی گل آذین نر و ماده رابطه مستقیمی وجود دارد افزایش مجموع درجه حرارتهای موثر ظهور کلاله را در ارقام زودرس به تاخیر می اندازد. مقاومت بافتها نسبت به سرما تعیین شده است که از حساس تا مقاوم عبارتند از : استوانه مرکزی، آوندهای چوب، کامبیوم و پوست. در اواسط زمستان مقاومت جوانه های رویشی نسبت به سرما بیشتر از گلهای ماده است. همچنین مقاومت اکثر گلهای ماده در دی ماه بیشتر از گلهای نر است از کاشت فندق در مناطق پست که هوای سرد در آنجا باقی می ماند باید خودداری کرد.

خاک

نوع خاک مناسب برای کاشت فندق در مناطق مختلف متغیر است ولی بطور کلی خاک باید عمیق که حداقل ۵۰ سانت متر عمق داشته، حاصلخیز و دارای زهکشی خوبی باشد. در خاکهای عمیق مقدار زیادی آب و مواد غذایی ذخیره می شود که در طی فصول خشک مورد استفاده قرار می گیرد زیرا ریشه های فندق تا عمق ۴-۵/۲ متر به سرعت رشد می کنند. از آنجاییکه درخت فندق به آهک حساس می باشد باغهای فندق نباید در زمین هایی احداث شوند که میزان اهک موجود انها از ۱۰ درصد بیشتر باشد. ریشه فندق به کمبود اکسیژن و خفگی حساس است لذا کاشت ان در اراضی مرطوب و سنگین و بدون زهکشی مناسب توصیه نمی شود. عوامل نامساعدی مثل وجود لایه غیر قابل نفوذ، بالا بودن سطح آب زیرزمینی وجود سنگ و شن و عدم وجود تهویه در خاک، رشد ریشه ها را محدود می کند. خاک باید تا عمق ۴ متر دارای تهویه خیلی باشد درختان فندق در مقایسه با درختان گردو تحمل بیشتری نسبت به خاکهای فشرده دارند. بهترین خاک برای فندق خاک شنی – رسی هوموس دار با زهکشی مناسب و pH حدود ۷-۵/۶ می باشد.

آبیاری

یکی از اساسی ترین نیاز برای درخت فندق وجود اسید آبسیسیک کافی در اطراف ریشه ها و وجود رطوبت کافی (رطوبت نسبی حداقل ۶۰ درصد) در محیط اطراف درخت است زیرا ریشه های سطحی و برگهای پهنی دارد مناطقی که دارای بارندگی متوسطی بوده و توزیع بارندگی نیز در طول فصل مناسب است برای کاشت موفقیت آمیز فندق خیلی مناسب هستند.

آبیاری منظم باغهای احداث شده فندق سبب می شود:

الف- میزان گیرایی نهال های کاشته شده افزایش یابد و سیستم ریشه بندی آنها تقویت شود.

ب- رشد گیاه تسهیل و تسریع شود

ج- کیفیت و کمیت محصول افزایش یابد

دور ابیاری بسته به شرایط آب و هوایی و خاک از ۴ تا ۷ روز بوده و در طی دوره رشد به ۱۰۰۰۰ متر مکعب اسید آبسیسیک نیاز دارد.

تکثیر فندق

الف- جنسی (با بذر): تکثیر فندق به وسیله بذر مانند اغلب درختان میوه امکان پذیر است در ازدیاد به وسیله بذر با کاشت فندق بلافاصله پس از برداشت همراه با پریکارپ به مقدار زیادی جوانه زنی را کاهش می دهد. حذف پوسته بذر مثل حذف پریکارپ جوانه زنی را تا ۸۱ درصد افزایش می دهد. خواب بذر با یک دوره استراتیفیکاسیون به مدت ۶ ماه برطرف می شود. در صورتیکه فندق دیر برداشت شود (آخر شهریور) پریکارپ میوه ها سخت می شود در اینصورت ابتدا یک دوره استراتیفیکاسیون گرم در ۲۰ درجه سانتی گراد ضروری است و بدنبال آن بذور فندق باید در معرض یک دوره سرما (۴ درجه سانتی گراد) قرار گیرند. در میوه هایی که زود برداشت می شوند (آخر مرداد) آندوسپرم و جنین اغلب به اندازه کافی رشد نمی کند و جوانه زنی این قبیل بذور بخوبی صورت نمی گیرد. برای از بین بردن خواب بذور فندق اگر آنها را به مدت ۶ هفته در معرض سرمای ۵ درجه سانتی گراد قرار داده و سپس به ۲۰ درجه سانتی گراد منتقل شوند اسید جیبرلیک در بذر تجمع یافته و موجب جوانه زنی می شود.

ب- روش تکثیر غیر جنسی (رویشی) عملی و آسان تر می باشد.

۱- پاجوش: پاجوش ها شاخه هایی هستند که از جوانه های نابجای ریشه به وجود می ایند و برای تکثیر فندق می توان خاک پای درخت را کنار زده و این شاخه ها را جدا نموده و در محل مورد نظر کاشت

۲- خوابانیدن: خوابانیدن فندق به دو صورت خوابانیدن کنده ای و کپه ای صورت می گیرد و در هر دو روش ابتدا باید نهالی را که به عنوان پایه مادری انتخاب می کنیم در سال اول از سطح خاک کف بر نموده و با خاک دادن پای پاجوش های روئیده شده آنها را ریشه دار نموده و در محل اصلی می کاریم.

۳- فندق را می توان مانند سایر درختان میوه با پیوند زدن ارقام اصلاح شده روی پایه های بومی و اصلاح شده تکثیر نمود و برای پیوند زدن از انواع پیوند جوانه می توان استفاده نمود.

نهال کامکوات

آموزش کاشت کامکوات




کامکوات

درختچه‌های کامکوات به راستی زیبا هستند، برگ‌های سبز پُر رنگ و درخشانی دارند و میوه‌هایی نارنجی رنگ که هم خوش عطرند و البته هم خوشمزه! میوه‌های کامکوآت بیضی شکل هستند و زمانی که می‌رسند پوستی شیرین و داخلی تُرش مزه دارند. این میوه‌ها را می‌توانید با پوست بخورید؛ همچنین می‌توانید از آنها مارمالاد درست کنید یا در غذا‌ها از آنها استفاده کنید. این گیاه می‌تواند تا دمای ۱۲- درجه را نیز تاب بیاورد. اما اگر دما از این حد کمتر شد، باید گلدان کامکوآت را به داخل منزل بیاورید.
کامکوآت‌هایی که در باغ یا باغچه کاشته می‌شوند (نه در گلدان)، می‌توانند تا ارتفاع ۲.۵ متر و عرض ۱۸۰ سانتی‌متر رشد کنند. اما سایز کامکوآت‌هایی که در گلدان کاشته می‌شوند بسیار کوچک‌تر است.

گیاه کامکوآت چه شرایطی را دوست دارد؟

  •  نور کامل خورشید (اما می‌تواند تا حدودی سایه را نیز تحمل کند)؛
  • محافظت در برابر باد؛
  • خاک گلدان غنی و با کیفیت؛
  • یک گلدان بزرگ با زهکشی مناسب؛
  • آبیاری مداوم- خاک باید مرطوب بماند نه خیس؛
  • دادن تقویت کننده به صورت مرتب (به جز در فصل زمستان- فصل خواب گیاه)؛
  • این گیاه تا دمای ۱۲- درجه را نیز تحمل می‌کند، اما دماهای گرم‌تر، در فصل تابستان را ترجیح می‌دهد.

گیاه کامکوآت چه شرایطی را دوست ندارد؟

  • خاک خیس (آبِ بیش از اندازه این گیاهان را می‌کشد)
  • تقویت کننده بیش از اندازه زیاد یا کم
  • باد‌های شدید

خورشید و دمای هوا    
همه مرکبات نور خورشید را دوست دارند؛ هر قدر بیشتر، بهتر! اما با این حال کامکوآت می‌تواند تا حدودی سایه را نیز تحمل کند.
این گیاه می‌تواند تا دمای ۱۲- درجه را نیز تحمل کند. اما توصیه می‌شود که تنها در مناطق گرم در تمامی طول سال در بیرون از خانه نگهداری شود (اگر در منطقه‌ای با آب و هوای سرد زندگی می‌کنید، در فصول سرد باید این گلدان را به خانه منتقل کنید). در بهار، زمانی که درجه حرارت شب به بالای صفر درجه می‌رسد، گیاه را در بیرون از خانه و در نقطه‌ای آفتابگیر قرار دهید.

پرورش درختچه کامکوآت در داخل خانه
هنگامی‌که گیاه‌تان در داخل خانه است، شما می‌خواهید حداکثر نور ممکن را در اختیارش قرار دهید. این کار را می‌توانید با قرار دادن گلدان در مقابل یک پنجره آفتابگیر انجام دهید (البته مراقب باشید، زیرا میزان زیاد نور مستقیم آفتاب، می‌تواند گیاه‌ را بسوزاند. همچنین می‌توانید گیاه‌ را زیر لامپ‌های مخصوص رشد گیاهان قرار دهید (از یک لامپ سرد و یک لامپ گرم) استفاده کنید. با این حال اگر به گیاه‌تان نور غیر مستقیم و درخشان بدهید نیز می‌تواند به رشدش ادامه بدهد.

تغذیه گیاه
در فصل بهار، به وسیله یک تقویت‌کننده چند منظوره مرکبات (که به آرامی آزاد می‌شود)، به گیاه کامکوات غذا بدهید. در طول فصل رشد نیز دادن منظم تقویت‌کننده مایع رقیق، مانند کلپ مایع، امولسیون ماهی یا جلبک دریایی و ترکیب امولسیون ماهی یک ایده خوب است.

آبیاری
آبیاری منظم یکی از نکات کلیدی برای رشد هر نوعی از درختان مرکبات است، به ویژه آنهایی که در گلدان‌ها رشد می‌کنند. هدف این است که خاک این گیاه مرطوب نگه داشته شود، نه خیس. انگشت خود را به خاک بزنید، حداقل تا بند دوم از انگشت. اگر در انگشت احساس رطوبت کردید باید تا نوبت بعدی آبیاری صبر کنید. اگر احساس کردید که خاک خشک است به گیاه‌تان آب بدهید، تا زمانی که ببینید آب از زیر گلدان بیرون می‌آید. اگر گیاه‌تان را در خانه نگه می‌دارید، خصوصاً در زمستان که وسایل گرمایش کار می‌کنند، خوب است که کمی آب به برگ‌های گیاه اسپری کنید. اینگونه درخت‌تان را خوشحال می‌کنید.

برداشت میوه‌ها
کامکوات‌ها زمانی رسیده‌اند که پوستشان نارنجی پُر رنگ باشد و هنگام لمس تا حدودی نرم به نظر برسند. از یک چاقو یا قیچی برای کندن میوه‌ها از درخت استفاده کنید تا به درخت‌تان آسیب نرسانید (با کندن قسمتی که نیاز نیست). کندن میوه به همراه کمی از ساقه آن با برگ‌هایی که به ساقه متصل‌اند، دکور زیبایی را برایتان فراهم می‌کنند.

نهال زغال اخته

نهال زغال اخته . . .

 

 

گیاه زغال اخته به صورت درخت یا درختچه در کنار جریان آب و یا در بیشه ها می روید .گل های زغال اخته، زرد رنگ و خوشه ای می باشد و شهد فراوانی برای زنبورهای عسل دارد . برگ های سبز پررنگ و براق و نوک تیزی دارد. میوه ی آن به شکل بیضی و حدوداً به اندازه ی آلبالوی درشت است و طعم ترش و شیرینی دارد. رنگ میوه ی آن قرمز بسیار خوش رنگ می باشد
زغال اخته در منطقه ی وسیعی از اروپا، آسیا به خصوص ایران، ارمنستان و قفقاز می روید.



نهال زغال اخته

محل رویش این گیاه در ایران، در جنگل های ارسباران، کوه های البرز، منطقه ی الموت، کوهین قزوین و در جنگل های بین مازندران و گیلان می باشد.شکوفه های درخت ذغال اخته در اواخر فصل سرد زمستان، تقریباً سه هفته آخر، یا اوایل فصل بهار و پیش از پیدایش برگ ها پدیدار می شود. شکوفه های زغال اخته رنگ زرد بسیار زیبایی دارند و در خوشه های مدور بر روی شاخه های سخت گرد هم می آیند. از این رو به خوبی در زمینه تیره رنگ شاخه ها دیده می شوند. شکوفه های کوچک اخته در اواسط تابستان به میوه های شفتی تبدیل می شوند .میوه های بیضی شکل ذغال اخته به طول ۱ تا ۲/۵ سانتی متر و پهنای یک سانتی متر ، در ابتدا زرد رنگ هستند و به تدریج رنگ آنها رو به قرمزی می رود و میوه های آن طعم ترش و شیرینی دارد.به طوری که میوه هایی که به رنگ قرمز تیره یا آلبالویی شوند قابل خوردن هستند.
کاشت آن به دو صورت استفاده از نهال های بذری و نهال های خوابانیده جداشده از پایه ی مادری می باشد. تکثیر نهال بذری آن مشکلات زیادی داشته و معمولا بذرها به سختی سبز شده و طول دوره رشد آن طولانی می باشد و نیاز به ۶ الی ۷ سال مراقبت دارد و پس از آن شروع به باردهی می کند. روش دیگر کاشت استفاده از نهال های خوابانیده می باشد که سریعتر به مرحله باردهی می رسند و نوع میوه آن قابل پیش بینی است.
کاشت متراکم در نقاط با آفتاب مستقیم و دمای بالا برای این گیاه مناسب تر می باشد و کاشت این گیاه بین سایر درختان با شرایط مشابه این گیاه نظیر فندق و سایر درختان که نیاز آبیاری مشابه داشته و ایجاد رقابت و سایه اندازی شدید ندارند مناسب تر است.خاک مناسب برای رشد و نمو این گیاه باید سبک و دارای مواد آلی کافی باشد چرا که ریشه این درخت افشان و سطحی می باشد. PH قابل رشد برای این گیاه بین ۶ تا ۸ می باشد و به نمک و شوری خاک حساس می باشد.
برای ایجاد باغ و کاشت نهال فاصله بین هر دو درخت ۳ الی ۴ متر و فاصله بین دو ردیف ۳.۵ تا ۵ متر مناسب است. حفر گودال مناسب برای نهال شرایطی است که ریشه گیاه به صورت آزاد و خاک سبک و مواد آلی کافی در اطراف ریشه وجود داشته باشد.

انواع نهال گوجه سبز

ارقام نهال گوجه سبز ژاپنی ، مشهدی ، ملایر  ، آمریکایی ، استار

کاشت نهال گوجه سبز

 

از نظر مقاومت در برابر سرماى زمستانه، انواع آلو و گوجه مشابه سیب وآلبالو هستند و نیازهاى سرمائى آنها بر حسب رقم با ۵۰۰ تا۱۸۰۰ ساعت دماى کمتر از هفت درجه سانتى‌گراد برآورده مى‌شود.

این گیاهان به‌طور کلى خاک‌هاى لمونى شنى را ترجیح مى‌دهند و خاک‌هاى سنگین و مرطوب را بهتر از دیگر میوه‌هاى هسته‌دار تحمل مى‌کنند.

 

 



گوجه سبز استار

شرایط کاشت

بر حسب رقم و میزان رشد آن، فاصله درختان آلو و گوجه ۷-۵ متر مى‌باشد. در کشورهاى خارج توانسته‌اند در شرایط بسیار مناسب تا ۳۵ تن در هکتار محصول برداشت کنند ولى در ایران معمولاً میزان محصول از ۷-۳ تن در هکتار تجاوز نمى‌کند. دستورالعمل بلافاصله بعد از دریافت نهال، ریشه‌هایش را در داخل سطل آب قرار دهید. حداقل ۲ ساعت بگذارید بماند تا آب کافی دریافت کند. فقط ریشه‌ها بایستی زیر آب باشند. به منظور بررسی ریشه، درخت را از آب درآورید. بیشتر خاک فشرده بایستی با آب نرم شده باشد. ریشه‌هایی را که آسیب‌دیده‌اند یا به شکلی نا معمول بلندند را ببرید. جهت تسهیل گردش هوا، ریشه‌ها را پخش کرده و اطراف ریشه مرکزی را خلوت کنید. ریشه‌ها را در داخل ظرف برگردانده و پایین تر قرار دهید. سطل و درخت را کناری بگذارید.

گودالی را بکنید که پهنایش ۲ برابر ریشه‌های بازشده‌ی گیاه باشد و درعین‌حال به همان عمقی باشد که گیاه در باغ یا باغچه اولیه کاشته شده بود. معمولاً در روی تنه‌ی درخت یک خط مشخصی وجود دارد که نشان می‌دهد تا کجا در زیر خاک بوده است.

درخت را از سطل آب خارج کنید و با ریشه‌های کاملاً باز و پخش در اطرافش، داخل گودال قرار دهید. سپس آن را با یک دست نگه‌دارید و با دست دیگر گودال را پرکنید.(شاید برای این کار نیاز باشد که کسی کمکتان کند.). اگر خاک منطقه نیاز به اصلاح و یا تقویت دارد، مثلاً اگر خیلی گلی یا ماسه‌ای بوده یا فاقد مواد مغذی مورد نیاز گیاه است، ممکن است خاک مخصوص گلدان را نیز لازم باشد در این مرحله اضافه کنید. اگر شما از کیفیت خاک مطمئن نیستید، برای محکم‌کاری هم که شده، می توانید خاک مخصوص گلدان را نیز به گودال بریزید. دو بیل از خاک گلدان را با خاکی که از گودال برداشته بودید ترکیب کنید. از این مخلوط برای پر کردن گودال و پوشاندن ریشه‌ها تا پایین‌تنه استفاده کنید.

به آرامی و با کمک پشت بیل خاک روی گیاه را فشرده و از صاف بودن درخت مطمئن شوید. سپس درخت را آب دهید و یک لایه کاه مالچ به آن بیفزایید. زمین اطراف درخت بایستی تا عمق حدود ۳ سانتی متر مرطوب باشد. بعد از آب دادن، ۵ دقیقه صبر کنید تا خاک خیس بخورد و بعد با انگشتتان چک کنید که آب تا چه عمقی به خاک نفوذ کرده است. اگر دیدید لازم است، آب بیشتری دهید. یک چوب به ضخیم را در کنار تنه قرار داده و چند سانتیمتر آن را داخل زمین فرو کنید. با یک طناب تنه درخت و چوب را به هم وصل کنید و نگذارید فاصله‌ی بین آن‌ها از ۵ سانتیمتر فراتر رود. بستن درخت به چوب کمک می‌کند که درخت پایدارتر بوده و رشد کنترل شده تری داشته باشد. اجازه دهید که این ستون چوبی درجایش بماند تا زمانی که تنه‌ی درخت قطورتر شده و با ستون چوبی مستقیماً برخورد کند. برای یک نهال ۲ ساله، یک سال طول می‌کشد تا این برخورد صورت گیرد. با فرارسیدن سال سوم یا چهارم، دیگر نیازی به ستون کمکی نخواهید داشت.

انواع نهال انجیر

ارقام نهال انجیر زرد سیاه ، زرد ، گلابی ، میسیشن، سه فصل . . .

انجیر-سه-فصل

انجیر سه فصل

انجیر-گلابی

انجیر گلابی

انجیر-زرد

انجیر زرد

کاشت نهال انجیر

قبل از کاشت درخت انجیر باید خاک آنرا پس از کود پاشی سطحی (مقدار کود موردنیاز ۸۰ کیلو ازت به صورت ,N 50 کیلو فسفر به صورت P2O5 و ۵۰ کیلو کود پتاسه به صورت K2O در هر هکتار توصیه می شود).شخم عمیق زد. آنگاه چاله هایی که نهالها در آنها باید کاشته شوند به طول ۵۰ و عرض ۵۰ و عمق ۵۰ سانتی متر کنده ، نهالها را داخلشان کاشت. هنگام ریختن خاک به داخل چاله ها مقداری کود فسفره نیز با آن مخلوط کرد. فاصله ها مطابق قدرت نهایی درختها محاسبه می شوند. برای درختان قوی و پر رشد فواصل ۱۲ متری در نظر گرفته و برای درختان نسبتاً ضعیف تر فواصل تا ۶ متر نیز در نظر گرفته می شود. طرز کاشت درختان مربع یا مستطیل روی خطوط مستقیم توصیه می شود هنگام کاشت نهالها مقداری از ریشه هایشان را قطعه می کنند. زمین را خوب شخم زده و نرم کرده برای کاشت آماده می کنند در ماههای اول پس از کاشت نهالها باید سعی کرد که خاک همیشه مرطوب باشد. البته مقصود فقط مرطوب بودن است خیس نگهداشتن زمین به نهالها صدمه میزند.ایجاد بادشکن به رشد نهالها می تواند کمک کند. در سالهای اول اغلب نهالهای انجیر به یک قیم نیاز دارند. نهالها را معمولاً در زمان خواب زمستانی می کارند چون خطر خشک شدنشان از هر زمان دیگر کمتر است. درختان کاشته شده ۵ تا ۷ سال بعد اولین محصول قابل توجه را می دهند. کاشت نهالها بایداواخر زمستان یا اوایل بهار و قبل از جوانه زدن صورت پذیرد ولی امروزه ترتیب نهالها در گلدانهای پلاستیکی کاشت آنها را در هر زمان ممکن ساخته است.

داشت

آبیاری نهالهای انجیر در سال اول باید به صورتی منظم انجام گیرد. کمبود باران را همیشه به کمک آبیاری باید جبران نمود. از دیگر مراقبتها هرس است. هدف از هرس درخت انجیر تقویت قدرت بازدهی آنها و ایجاد تعادل فیزیولوژیکی بین رشد شاخه ها از یک طرف و تولید میوه هایشان از طرف دیگر است هرس شاخه های امسال به طول چند سانتی متر باعث می شود که هر شاخه سال بعد تعدادی شاخه های جانبی بوجود آورد روی همین شاخه های جانبی است که گل ها و بعدش میوه ها تشکیل می شوند برای درختان انجیر بلند تنه اصلی را معمولاَ ۳۰ تا ۹۰ سانتی متر حساب کرده و برای هر درخت ۳ تا۴ شاخه اصلی را گذاشته بقیه را قطع می کنند. مبارزه آفات از دیگر مراقبتها می باشد مهمترین انگلهای درخت انجیر حشرات سپردار می اشد که بوسیله سموم روغنی مثل ترکیبات آلی فسفره که اثراتشان سیستمی باشد با آنها مبارزه می شود. از دیگر انگلهای تنه و چوب های درخت عبارتند از : Hypoborus Ficus و همچنین Batoceron rufonacula می باشند که ساده ترین راه مبارزه با‌ آنها قطع شاخه های خشک و سوزاندن آنهاست.

برداشت

درخت انجیر در سال دوم یا سوم پس از کاشت اولین میوه هایش را می دهد و در ۵ تا ۷ سالگی به حداکثر باردهی می رسد. مقدار محصول انواع مختلف و همچنین مناطق متفاوت با یکدیگر فرق دارد. محصول سالیانه هر هکتار انجیر کاری در باغهای خوب و در زمانی که درختهای آن در حداکثر باردهی هستند بین ۱۵ تا ۲۰ تن انجیر تازه بوده که این خود معادل ۴ تا ۵ تن انجیر خشک است. زمان باردهی در انجیرهای سه وقته چند ماه (نیمه دوم خرداد تا نیمه اول شهریور) طول می کشد. زمان معین چندین میوه ها مطابق با هدفی است که در نظر داریم. اگر هدف فرستادن محصول تازه باشد باید میوه ها رسیده و رنگ ویژه خود را گرفته ولی آنقدر سفت باشد که حمل و نقل را تحمل کنند. ولی اگر هدف خشک کردن انجیر باشد باید آنها را روی درخت گذاشت تا کاملاَ برسند سپس آنها را چیده و در هوای آفتابی و یا به وسیله ماشین های ویژه هوای داغ خشک کرد.
غالب جنگلهای نواحی شمالی ایران و سواحل دریای خزر – در آستارا، مازندران ، آذربایجان کلیبر، اهر (در ۱۲۰۰ متری) اصفهان، جنوب ایران، شیراز (۱۶۰۰ تا ۲۰۰۰ متری) کازرون ، دالکی ، کوه سیوند، خوزستان ، خراسان

انواع نهال شلیل

ارقام نهال شلیل انجیری ، مغان ، کیوتا ، شبرنگ . . .

شلیل-کیوتا-(2)

شلیل کیوتا

شلیل-شب-رنگ

شلیل شب رنگ

شلیل-انجیری-(2)

شلیل انجیری

شلیل یکی از قدیمی ترین میوه ها بوده و ظاهراً ۲۰۰۰ سال قبل در چین رشد می کرده است. در حال حاضر بیش از ۱۵۰ گونه شلیل وجود دارد که فقط از نظراندازه ، شکل ، طعم ، بافت و رنگ متفاوت هستند. تا اواخر دهه ۴۰ شلیلها سبز کم رنگ ، دارای اندازه ای کوچک و گوشتی سفید داشته اند. گوشت آن آبدار بود اما میوه ای بسیار ترد با هسته ای کم عمر محسوب می شد. شلیل امروزه با کمک پرورش دهندگان شلیها بسیار تطبیق پذیرند و در آشپزی کاربرد زیادی دارند.آنها چه بصورت پخته و چه خام جایگزین خوبی برای هلو هستند چون قبل از آماده سازی نیازی به کندن پوست آنها نمی باشد.

شلیلها مانند هلو و آلو دارای دو رده می باشند

هسته جدا و هسته دار. گونه هایی که در رده هسته جدا قرار دارند به راحتی از هسته جدا می شوند در حالیکه در گونه های هسته دار میوه پس از خورده شدن یا زمان آمادگی به هسته چسبیده اند. گونه جدیدتری به نام نیمه هسته جدا وجود دارند که جدیدترند و ترکیبی از دو گونه قبلی می باشند.

شلیل میوه بومی آسیا است. اعتقاد بر این است که یکی از قدیمی‌ترین میوه‌ها بوده و ظاهراً ۲۰۰۰ سال قبل در چین رشد می‌نمود و از طریق جاده ابریشم به ایران، یونان و رم باستان راه پیدا کرد و بهترین نوع آن در ایران کشت می‌شود[۲]

این میوه از قرن شانزدهم و هفدهم به انگلستان رفت و توسط اسپانیایی‌ها به آمریکا برده شده و اکنون به مقدار زیاد در کالیفرنیا کشت می‌شود. بیش از ۱۰۰ گونه از این میوه در جهان وجود دارد.

انواع شلیل

تا اواخر دهه ۴۰ شمسی شلیل‌ها سبز کمرنگ و دارای اندازه‌ای کوچک و گوشتی سفید بودند.

در حال حاضر بیش از ۱۵۰ گونه شلیل وجود دارد که فقط از نظر اندازه، شکل، طعم، بافت و رنگ متفاوت هستند. گونه‌های موجود شلیل پیوسته از نظر طعم بهتر و ظاهری زیباتر و عمر طولانی‌تر هسته، در حال ارتقا می‌باشند. بسیاری از گونه‌های جدید که امروزه مشاهده می‌شوند شاید در ۵ یا ۱۰ سال آینده دیده نشوند.

گونه‌ای از شلیل به نام شبرنگ می‌باشد که رنگ قرمز آن روشنتر است و درخت آن سریع رشد می‌کند و گونه‌ای بسیار پر بازده است. گوشت میوه زرد و هسته به میوه متصل است.

انواع دیگر شلیل به نام‌های: شلیل سفید، شلیل شمس، شلیل مغان، رد گلد و… است که بعضاً دیررس می‌باشند.[۳]

انواع هلو و شلیل در باغات استانهای تهران، البرز، همدان، کردستان و خراسان شمالی تولید می‌شود که در این میان استان البرز مقام اول را دارد.

خواص

شلیل سرشار از ویتامین‌های A، C می‌باشد و بهترین میوه برای افراد گرمازده است.

شلیل میوه‌ای بسیار ترد با هسته‌ای کم عمر محسوب می‌شود و مثل تمام میوه‌ها خواص ادرارآور و ملین دارد. گوشت شلیل دارای سلولوزهای نرم است و کاملاً هضم می‌شود. شلیل میوه‌ای نسبتاً کم ترشی است. مواد قندی و نشاسته‌ای آن به آسانی هضم می‌شود و معده به راحتی هضم آن را تحمل می‌کند.

ویتامین C موجود در شلیل اثرات مفید در سلامت پوست، دندان و استخوان دارد. این میوه منبع بسیار غنی بتاکاروتن است. بتاکاروتن با خاصیت آنتی اکسیدان بسیار نیرومندی که دارد با ارتقای سطح ایمنی بدن از بروز بسیاری از بیماری‌ها جلوگیری می‌کند.

فیبر دیگر ترکیب قابل توجه در این میوه است که سبب کاهش سرعت جذب برخی مواد مغذی بویژه قندها می‌شود و در عین حال میزان حساسیت به انسولین را نیز افزایش می‌دهد. مصرف شلیل می‌تواند در کنترل قندخون موٌثر باشد.

خوردن شلیل می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های حاد مانند بیماری‌های قلبی و عروقی، بیماری‌های چشمی مانند دژنراسیون ماکولا و حتی سرطان را به طور چشمگیری کاهش دهد. این میوه دارای ترکیبات فیتوکمیکال مانند لیکوپن و لوتئین بوده و رنگ زرد و قرمز شلیل‌ها ناشی از وجود لوتئین در آن‌ها است.

هر دانه شلیل متوسط تقریباً ۵۰ کالری انرژی دارد و چون فیبر بالا داشته و چربی ندارد میوه بسیار خوبی برای کاهش وزن و رژیم‌های لاغری است. البته کسانی که می‌خواهند وزن اضافه کنند بهتر است کمتر شلیل بخورند و میوه‌های پرکالری تر را میل کنند.

  • هسته شلیل را به هیچ وجه نباید خورد زیرا دارای آمیگدالین است که در بدن تبدیل به سیانین می‌شود و می‌تواند مسمومیت‌های سیانیدی ایجاد کند.

 

شرایط محیط رشد:

پایدارى هلو، در برابر سرماى زمستانه، از سیب و گلابى کمتر و تقریباً مشابه بِه مى‌باشد. براى هلو، سرماى کشنده معمولاً حدود ۲۱- درجه سانتى‌گراد است ولى اگر هوا به سرعت سرد شود در دماهاى ۹- الى ۱۳- درجه نیز جوانه ها و حتى شاخه هاى جوان خشک مى شوند. نیاز سرمائى هلو براى بیرون آمدن از استراحت زمستانه ۴۰۰ تا ۱۰۰۰ ساعت دماى زیر ۷ درجه سانتىگراد مى باشد. هلو، در برابر گرماى تابستان، مقاومتر از سیب است و در تابستان هاى گرم، میوه آن مانند گلابى از کیفیت بهترى برخوردار مى شود.
ریشه هلو، در برابر کمبود تهویه خاک بسیار حساس است و از غرقاب شدن، به شدت آسیب مى بیند. این درخت، براى بهترین رشد، به خاک هاى نسبتاً سبک، با ژرفاى ۱ تا ۵/۱ متر و زهکش کامل نیاز دارد.
خواص درمانی و کاربردهای صنعتی:

شلیل سرشار از ویتامین های C و A و بهترین میوه برای افراد گرمازده است. بیش از ۱۵۰ گونه شلیل در دنیا وجود دارد.
شلیل در پیشگیری از بروز بسیاری از بیماری های مزمن نظیر سرطان، دیابت و بیماری های قلبی عروقی که از مهمترین علل مرگ و میر هستند مؤثر است.
ویتامین C موجود در شلیل اثرات مفید در سلامت پوست، دندان و استخوان دارد.
این میوه منبع بسیار غنی از بتاکاروتن است. بتاکاروتن با خاصیت آنتی اکسیدانی بسیار نیرومندی که دارد و با ارتقای سطح ایمنی بدن از بروز بسیاری از بیماری ها جلوگیری می کند.
یکی دیگر از خواص بتاکاروتن، جلوگیری از بروز بیماری های قلبی ـ عروقی است.
فیبر دیگر ترکیب قابل توجه در این میوه است که سبب کاهش سرعت جذب برخی مواد مغذی بویژه قندها می شود و در عین حال میزان حساسیت به انسولین را نیز افزایش می دهد. مصرف شلیل می تواند در کنترل قند خون مؤثر باشد.
فیبرهایی که در شلیل یافت می شود نقش مهمی را در پاکسازی کولون و سلامتی کولون ایفا می کنند.
شلیل بسیار کم کالری و کاهش دهنده ی چربی خون است.
هر عدد از میوه شلیل متوسط تقریباً ۵۰ کالری انرژی دارد و چون فیبر بالا داشته و چربی ندارد میوه بسیار خوبی برای کاهش وزن و رژیم های لاغری است. البته کسانی که می خواهند وزن اضافه کنند بهتر است کمتر شلیل بخورند و میوه های پرکالری تر را میل کنند.
تکثیر:

ازدیاد شلیل همانند هلو به روش پیوند انجام می شود. این گیاه را می توان روی پایه های هلو، زردآلو، بادام و آلو پیوند زد.
فاصله کشت برای ارقام معمولی شلیل، ۶ تا ۷ متر است و در یک باغ خوب می توان انتظار ۴۰ تا ۵۰ تن محصول در هکتار داشت. در روش های داربستی فواصل کشت کمتر و مقدار محصول بسیار بیشتر است و تا ۱۱۰ تن در هکتار نیز می رسد.

انواع نهال به

ارقام نهال به اصفهان ، مشهد ، کوئینز . . .

به-مشهد

به مشهد

به--اصفهان

به اصفهان

به-کوینز

به کوئینز

درباره نهال به

 

 

 

درخت به در چه دمایی رشد می کند؟ آیا به در هر نوع خاک قابل پرورش است؟ ازدیاد درخت به چگونه است؟ درخت به چه مقدار آب نیاز دارد؟

دما

درخت به در مناطق سردسیر و گرمسیر معتدل کشت می شود. درخت به دارای نیاز سرمایی زیر ۷ درجه سانتی گراد به مدت ۱۰۰ تا ۴۰۰ ساعت می باشد. درخت به نیاز به تابستان های نسبتا گرم و خشک دارد.

خاک

درخت به در اکثر خاک ها رشد می کند اما خاک مناسب جهت کاشت درخت به، خاک های رسی و شنی می باشد. سعی شود از خاک های دارای آهک زیاد استفاده نشود. این موضوع بخصوص در خاک های سنگین حائز اهمیت است. درخت به نسبت شوری آب و خاک تا حدی مقاوم است. درخت به در خاک های اسیدی نسبت به خاک های قلیایی رشد بهتری دارد.

نور و باد

درخت به در شرایط نور کامل آفتاب به خوبی رشد می کند و میوه دهی آن در شرایطی که درخت به در زیر سایه باشد به شدت افت می کند. درخت به نسبت به وزش بادهای تند حساس است و باعث کاهش میوه دهی می شود.

ازدیاد
درخت به را می توان از طریق قلمه، پاجوش، پیوند و خوابانیدن تکثیر کرد. پیوندهای شکمی و اسکنه ای از پیوندهای مناسب در درخت به می باشد. برای قلمه درخت به می توان از قلمه خشبی و نیمه خشبی استفاده کرد. قلمه نیمه خشبی را بایستی در اواسط تابستان تا اوایل پاییز به طول ۱۵-۱۲ سانتی متر و قلمه خشبی را در اواخر پاییز تا اوایل زمستان به طول ۲۵ سانتی متر تهیه نمود. بایستی در انتهای قلمه های چوب نیمه خشبی ۲ الی سه برگ باقی گذاشت.

کاشت

فواصل کاشت درخت به بصورت ۵×۵ و ۶×۵ می باشد. درخت به اصولا به هرس زیاد، احتیاج ندارد. اما بایستی نهال ها را از ارتفاع ۱۰۰-۷۰ سانتی متری سربرداری نمود و در سال دوم ۴ تا ۵ شاخه در اطراف شاخه اصلی را انتخاب و بقیه ی شاخه ها را حذف نمود.

آبیاری

ریشه درخت به خیلی عمیق نمی باشد، به همین دلیل توانایی دوره های خشکی طولانی را ندارد. درخت به اگر به مدت طولانی در محیطی خشک باشد، میوه هایی ریز و کوچک تولید می نماید. درخت به در طول دوره رشد به دو مرتبه آبیاری در هفته نیاز دارد.

برداشت

درخت به از اوایل مهرماه تا اواخر آبان ماه به وسیله ی دست و با قیچی میوه چینی برداشت می شود.